فصل دو
اوه بسه..بسه تو باید درس بخونی تو دوست منیو باید
_:خدا من به کی بگم دردمواینم مثل باباش همش بلده زور بگه نمیدونم چرا یک دفعه از کوره در رفتم _:خلایق هر چه لایق.اصلا هر غلطی ..
هرچی فکر کردم هی ی سخنرانی به ذهنم نیومد براش بکنم فقج
قدمامو تند تر کردمو رفتم مدرسه ساره اونروز نیومدنمیدونم این دخترچرا انقد خنگه!اخه مگه بده
ادم درس بخونه یک زن رو شنفکر ب شه نمیدونم والا.اونروز انقد حوا سم پرت بود که اصلا نفهمیدم درس اون روز چی بود
تو راه برگشتن به عمارت داشتم با خودم شعر فروغی با خودمم زمزمه میکردم که دیدم یک غول تشن جلوم سبز شد
خواســتم راهمو ادامه بدمو به روی خودم نیارم هر طرف که میرفتم اوناجلوم س بز میش دن نمیدونس تم چکار کنم مثلا خیر س رم میخواس تم ازمیانبر بیام نمیتونستم جیغ بکشم انگارر یکی به گلوم چنگ انداخته بودو راه صدامو بسه بود!
اونا هم هی ی نمیگفتن فقج با یک لبخند م سخره رو لب شون به د ست و پازدن من برای فرار نگاه میکردند _:داود بزنم بی ریختش کنم
_:نه حیف این خوشگله نیست میخوای بی ریختش کنی بذار میخوام مادرب ه هام بشه
من مثل گنجشگ زیر بارون مونده نفسام به شمارش افتاده بوداینجاهم تاریک بود هم خلوت خدانذر امامزاده عبداله میکنم کمکم کن خدایا یک کاری کن بکشنم خدایا
نذار ابروم بره.نذار ابروی پدرم بره.نذارخدایا به مامانم رحم کن..به بی بی رحم کن.. یا ا مام ..اون لح ظه ان گار خدا هم صـــدامو نشــن ید.داود او مد سمتمهیکلش خیلی گنده البته ز شت بود.نمیدونم چرا تو این موقعیت دارم به هیکلش فکرمیکنم یک س بیل پرپش ت هم داش ت قیافش مثل قاتلا بود.وقتی اومد
نزدیکم مثلا میخواست ادای فیلمارو در بیاره لبشو نزدیک گوشم اورد و خیلی اروم گفت
_:وای چه قشنگی
دهنش وای بوی دهنش اصلا تو عمرم بو به این بدی حس نکرده بودم
_: با من چ کار داری م گه خودت خواهر مادر نداری دوســـت داری یکی باناموست اینکارو بکنه ک*ث*ا*ف*ت* پس فطرت.ناموس ارباب ناموس تو هم هست اشغال .
هی ی نگفت فقج با لبخند نگام میکرد انگار از حرص خوردنای من لذت میبرد
_:کم پدر من برای امثال شما پاپتی ها زحمت کشید؟
داود حرفی نزد در عوضش اون یکیه از پاپتی گفتن من عصبانی شداومدو بهمحمله کرد
_:کثافت خواهر داود هم ســن الان تو بود مرد نامزد من مرد چرا به خاطر پدر تو
_:به پدر من چه ربطی داره ؟نکنه بابام ..
هنوز حرفم تموم نشد که با قدرت زد تو دهنم
بابای کثافتت مست بود سمیه داشت از خونه خواهرش برمیگشت بابات ..
_:خفه شو ابراهیم!
_:حالا نوبت توا بابات باید ببینه باید ببینه با دخترش همون کاریومیکنیم که اون با سمیه من کرد.با سمیه پاک من ،ا شغال .اون به یک دختر هم سن دختر خودشم رحم نکرد.تو باید بی ابرو شی.باید
اومد طرفم جیغ کشیدم داود فقج داشت نگام میکرد اما ابراهیم باوحشی گری یقه پیراهنمو پاره کردمیخواست منو ب*ب*و*س*ه اما
من نمیذاشتم تقلا میکردم اونم مثلامیخواست خسته ام کنه از دیدن تقلاهای من لذت میبرد
_: با ید ت قاص بدی با ید ت قاص ســم یه منو بدی ار باب با ید بدو نه ک*ث*ا*ف*ت* بازیاش کار دستش داده
من فقج جیغ میزدم و خدارو صدا میکردم.تموم مدت تو دلم یه چیزمیخواستم اونم مرگو .
_:هی الاغ داری چکار میکنی.هان!؟داری چه گ..ه..ی میخوری ..
رحیم بود خودش بود.چقدر صداش به نظرم با جذبه و خوش اهنگ اومد .. .خدایا مرسی حرفمو گوش کردی خدایا دمت گرم واقعا خوب به دادم رسیدی مرسی خدایا خدایا خیلی بامرامی
برام مهم نیســت ببینه دختر مغرور ارباب که جلو همه زورگوییاش وامیســتاد الان تو مشــت دوتا ک*ث*ا*ف*ت*ه مثل بره واســتاده اصــلا از اون زبونش خبری نیست برام مهم نیست
ببینه دختر ارباب از خونواده اصــیل با اون همه دبدبه و کبکبه خودشــوخیس کرده از ترس لباســای پاره امم مهم نیســت!فقج مهم اینه که نجات پیدا کردم مهم اینه که خدا صدامو شنید،که دادرسی منو به بعدا موکول نکرد
اونا رو تا حد مرگ کتک زد اونقدر که وقتی ول شون کرد نتون ستند تا چند دقیقه از جاشون تکون بخورن
من خودمو جمع کرده بودم کنار دیوار و فقج گریه میکردم،استرسو
خیسی لباسم باعث شده بود احساس سرما کنم تمم تنم میلرزید بااینکه دعوا تموم شده بود اما بازم به طرفم نیومد یک گو شه وا ستاده بودو دا شت سیگار میک شید.گریه بی صدام تبدیل به هق هق شده بود سرمو گذا شتم رو پامو یک ریز گریه
میکردم نیاز به دلداری داشتم درسته
ازم متنفره اما من حالا نیاز به دلسوزی دارم اما اون از سنگه میدونستم کم حرفه ولی دوست داشتم احساسشو تو این لحظه بگه چقدخودخواه _:بســه اب غوره پاشــو بریم عمارت چشــم ارباب روشــن با این دخترش باکدومشون اشنا بودی؟
_:به خدا من نمیشناختموشون اومد طرفم دو تا بازوهامو گرفت
_:احمق به فکر پدرت نبودی..با این یه لاقبا ها
_:تو حق نداری راجع به من اینطوری فکر کنی
با اینکه حالم خوب نبودهم تنم میلرزید هم احساس ضعف داشتم باگریه ای که ســعی میکردم قورتش بدمو به فریاد تبدیلش کنم با اینکه نیازبه دلجویی داشتم نه بازجویی اما ادامه دادم
_:من بد کاره ام؟تو چطور میتونی اینو بگی اینا اومدن انتقام اربابو ازدخترش بگیرن.او مدن با بی ابرو کردن من ابروی رف ته دخترشــونوبرگردونن ای نا میخوا ستن منوخار کنن که کردن.که بدون اینکه د ست به ج سمم بزنن منو بی ابروکردن
دیگه نتونستم.لرزش تنم بیشتر شده بودانگار حس از پاهام رفته بود.
-پاشو بریم عمارت
ضعف داشتم اما به روی خودم نیاوردمو بلند شدم تازه نگام به وضعیت لباسم افتاد بالاتنه لباسم پاره بود دستمو حایل بدنم کردم.هنوزچند قدم راه نرفته بودم که احسـاس کردم تو چرخو فلک نشـسـتم همه چی دورم می چرخید،رحیمم همون لحظه برگشت تا وضعیتمو دید با یک قدم بلندخودشو بهم رسوندو منو کشید تو ب*غ*لش ..
تو تموم زندگیم فکر نمیکردم یک روزی رحیم یکیو ب*غ*ل کنه.اون از زنا مخصوصا من متنفر بود اما حالا داشت خواسته یا نا خواسته منو محکم گرفته بود.اروم ش دم.ازاینکه الان یک مرد کنارمه.یک مرد خش ن مثل ش یر پش تمه تواین لحظه فقج اینو میخواستم
بدون اینکه ازم اجازه بگیره دا شت د ست شو میذا شت زیر پام تا از زمین بلندم کنه که با یک نه اونو به خودش اوردم
_:چته ؟نمییتونی راه بیای باید زود بریم عمارت
با بغض بهش گفتم خودمو خیس کردم.خدا میدونه چقد برام سخت بود صدای ترق ترق خرده شیشه های غرورمو شنیدم.اما اون انگار حرفمونشنیده نه نگاهی نه پوزخندی نه ترحمی هی ی فقج از رو زمین بلندم کرد
_:گریه نکن
حس کردم تموم ش ـدم اگه کارگرا منو با این وضــعیت میدیدند ابروی پدرم میرفت خانم جانم دور از جونش حتما سکته میکرد
رحیم یک دفعه واســتاد انگار تازه پیراهنمو دید..فقج غرید با ص ـدای بلند منوگذاشت زمین چکارت کردن؟!
_:فقج لباسمو پاره کردن بخدا هی کار
اشک میریختم داشت میرفت منو گذاشته بودو داشت تنها میرفت امانصفه راه برگشت پیراهنشو در اوردو پوشوند به من
دوباره منو سمت خودش ک شیداخماش هنوز تو هم بودبا فکر بیرون زده.قیافهترسناکی اشت قدشم بلند بود با هیکل ورزشکاری.زخم رو گونه اش ناجور توذوق میزدچشــمای میشــی نافذی داشــت . یک اخم که چاشــنی همیشــگی صورتش بود
.اونم راه پشت عمارتو بلد بود منو از اونجا برد تو نخواست ابروم بره نخواست همه به چشــم به دختر بد بهم نگاه کنن نخواســت جلو همه تحقیر بشــم.منو نشوند پشت سنگی که جلو در اتاقم بود
_:همینجا بشین.ملیحه رو که اوردم بیرون تو برو تو
نفهمیدم اینکارش برا چیه قطعا از دو ست دا شتن نی ست. شاید به خاطرپدرم شاید هم به خاطر مرامو مردونگی که دا شت اما من حس کردم تموم وجود پر از حس سپاسگذاریهصداش کردم
_:رحی...
_:نمیخواد چیزی بگی فقج زودی خودتو مرتب کن
از حرفاش کروورســردی تراوش میکرد،ان گار ادم اهنی داره حرف میز نه اما بازم.دستش درد نکنه خدا عوضش بده
نمیدونم اینهمه انرژی از کجا اومد ولی همین که لباســمو با یک پیراهن کمر چین دار خوشــگل عوک کردم راحت شــدم تنم هنوز نجس بودخونه ما مثل خونه همه اربابا این اطراف اتاق اتاق بودیعنی همه اتاقا به ایوون راه دا شت سه پله که ازایوون میومدی پایین مســتراب بودجلوشــم یک حیاد گنده بود که که زمینش به جای مزاییک باگل کوبیده فرش ش ـده بودباید میرفتم مســتراحو خودمو اب میک شیدم،نمیدونم رحیم ملیحه رو چه طوری سرگرم کرده بود که هنوزسرو کله اش پیدا نبود
وقتی خودمو اب کشیدم تموم فکرم ازاد شدخدایا شکرت داشتم مشقامو مینوشتم که ملیحه اومد تو بیحال بود _:سلام خانم،کجا بودی ؟تا حالا دلم هزار راه رفت
_:با ساره دعوام شده بود یک ذره با خودم خلوت کردم تو کجا بودی؟
_:رحیم ذلیل مرده منو برده تو اتاقشو میگه اتاقشو مرتب کنم خودشم نمیدونم کدوم گوری رفت،خدا بک شدش همه از د ستش راحت شن به خدا خانم جان هر وقت میبینمش این تنم مثل سگ سرما زده میلرزه
_:دور از جون حالا مرتب کردی
_:اخه اونکه تو اتاقش چیزی نداره فقج میخواست منو تا اونجا بکشونه راست میگفت اتاق رحیم قسمت کناری امارت بودیک اتاق 9متری یک بار با س اره یواش کی توش و دیده بودم یک فرش پاره توش بود با یک دس ت رخت خواب با یک چراغ اتراهمین!تموم دارای رحیم مغرور ما همین بود گلوم
درد میکنه فک کنم ســرما خورم البته اینا رو ملیحه گفته کلی غر غرکرد که چرا تا حالا بیرون موندم تو این سرما نمیدونه که امروز چه هابرمن گذشت از همه بدتر قهر کردن ساره بودانقد که به ساره وابسته ام به هی کس وابسته نیستم
چشــمامو که باز کردم صــدای دادو بیدا رحیم از تو محوطه عمارت میومد کهطبق معمول داش ت به کارگرا زور میگفت.پدرم تو همون حیاد بس اد نجاریراه انداخته بود،درو پنجره میساختن تو سرما و گرما زیر الاچیق بزرگی که پدرم ساخته بود
از کارگاه جدا و گرم نرم خبری نبود،یک ادم سنگدل مثل رحیمم بالا سر شون بود که نمیذاشت از جاشون تکون بخورن
امروز مجبورم تنها برم مدرسه ممکن نیست ساره برگرده به جایی که همه
مسخره اش میکنن اگه تا حالا هم اومده به خاطر حمایت من بود لباسمو میپوشمو یک روسری سرم میکنم سعی میکنم موهای بلند بافته شدمو توش قایم کنم با یک دفتر پیش به س وی مدرس ه نمیدونم چرا هرچی میگذره بیشـتر دلم راغب درس خوندن میشـه بهزادم برام هر وقت که از تهران میاد برام کتاب
میاره میگه ادمایی که کتاب نمیخونن کورن راست میگه با قدمایی لرزون به سمت مدرسه محقرم پا میذارم .
تموم مدتی که برمیگشتم حس بد داشتم سعی میکردم بلند بلند با خودم حرف بزنم تا کمتر احساس تنهایی کنم از همون شب کذایی از تاریکی وحشت دارم حس بد دارم حس بد پر از ترس
با صدای شنیدن خش خش برگا یک جیغ خفیف کشیدم..یک جیغ بنفش!تموم تنم میلرزیدبا صدای بلند شروع کردم به جیغ کشیدن
مدرســه ما یک خونه باغ بود که تبدیل به مدرســه شــده بوددورش پر بود از درختای جنگلی پا کوتاه اون لحظه فقج خدا اومد تو ذهنم انگار با صدا کردن خدا ترسام
رفت اون صداهاهم قطع شد
تا چند روز وقتی از مدر سه برمیگ شتم اون صدا هم پ شتم بودکم کم فهمیدم اون صداها بی ازارن .
شب یلدا نزدیک بودو از رعیت تا ارباب به فکر مراسم جشن بودن پدرم شب یلدا مهمونی میداد تا اونایی که نمیتونن تدارکات شــب یلدا ببینن هم از ش ب یلدا لذت ببرن تو
این چند سال رحیم شبهای یلدا غیب میشدهی کس نمیدونست کجاست.تازه همه خوشحالم بودن از اینکه از نحسی رحیم دور میمونن _:ملیحه لباسم کوش
_ : الان میارمش خانم
لباس م محلی بود تازه خانم جانم برام دوخته بود خیلی دوس ش داش تم بیرون خونه هیاهویی بود که نگو .و نپرس