فصل سه
جشن قشنگی بود مردای روستا با هم شمالی میر*ق*صیدن.زنها هم همشون لباس محلی پوشــیده بودن یک طرف حیاطم پر از خوراکی های رنگارنگ بود.با مشروب اعلا که از انگور
باغ پدرم میگرفتن تو تموم سال یک امشب رعیت و ارباب وجود نداشت،فقجشادی بودو خوشحالی،پدرم به سلامتی مردان روستا مینوشیدهمیشه یلدا روخیلی دوست داشتم
اما امسال نمیدونم.اما جای خالی رحیم ناجور بهم دهن کجی میکرد ..
کنجکاویمم د ست از سرم برنمیدا شت.دو ست دا شتم ببینم کجا ست چکار میکنه؟
خودمو میون اون جمع غریب دیدم،از همه اینا حالم بهم خوردچطور میتونن انقد نسبت به یک ادم بی تفاوت باشن!؟
رفتم در اتاقش نبود در اتاقش هیچ موقع قفل نبودبه تو هم س رک کش یدم.دیدم واقعا نیســت!هر جا که احتمال میدادم باشــه رو گشــتم اشری ازش نبوداونکه جاییو نداشت
کجا مونده بود پس!عین دیونه ها براش یک دونه انار اورده بودم یک حســی نمیذاشت برگردم،حتی پشت عمارتم دیدم انجا نبودخواستم برگردم که دیدمش کنار رودخونه نشــســته بودرودخونه که نه یک چیزی مثل جوی اب که از زیر درختا میگذ شت از تنهاییش بغ ضم گرفت جرات نزدیک شدن به شو ندا شتم جرات رویاروییی باهاشو نداشتم میترسیدم
برم طرفش یادش بیارم که تنهاس که نحســه که میگن نحســو بد یمنه که حتی اگه محصول یک سال خوب نباشه میگن به خاطر وجود نجس رحیمه اما رفتم بی اراده رحیم که
با یک صدای کوچیک از جا میپرید اونقد فکرشو با سیگارش مشغول کرده بود که صدای پاهای منو نمیشنید
یک دفعه برگشت
_:تو اینجا چه میکنی ؟
با اعتماد به نفس تموم ذل زدم تو چشاش
_:اومدم پیش تو؟
پوزخند رو لبش بودیک پوزخند که دلمو لرزونددلمو غصه دار کرد
_:بی خودبرگرد نمیخوام ببینمت چشــم ارباب روشــن دختر تکو تنها اومده اینجا
حرفش تموم نشده بود اما دلم از لحنش اتیش گرفت اب شداشک تو چشمام حلقه زداما برنگشتم
_:برات انار اوردم شب یلدا شگون داره خوردنش
_:نمیخوام برگردبرو تا کار دستت ندادم
_:انار اوردم باهم بخوریم
_:برو ب ه حوصله ندارمابرو از جلو چشمم دور شو
هی ی نگفتم همونجا نســتمو گریه گریه کردم نه به خاطر خودم به خاطر اون که با تموم تنهاییاش محبت و ترحم گدایی نمیکردبرای اون با اینکه هزار بار ازش کتک
خوردم برای اونکه لحنش اتیشم میزنه و من فقج سکوت میکنم اومد طرفم کنارم رو دوتا پاش نشست
_:برو ببین نحسی من تو رو هم گرفت شب جشن داری گریه میکنی برومن نه انار میخوام نه هیچ کوفت دیگه ای
بعدش م رفت گند زدم داش ت رام میش دبا این حرکتم بیش تر رنجوندمش بلندشدمو بدون فکر دنبالش راه افتادم
بدون که برگرده یا عکس العملی نشون بده به راش ادامه میداد
اخه دختره خل و چل دنبالش راه افتادی تو تاریکی که چی؟اخرش از دســت خودم دیونه میشــم انقد از خودم حرصــم میگیره یهویی مهربان میشــم.چقده اینجا تاریکه خدا
بذار نفهمه من ترسو ام اگه خودش بلایی سرم بیاره چی خدا غلج کردم داشتم سر خودم غر میزدم که برگشت نگام کرداز اون نگاها که قبل از سیلی زدن بهم میکنه انگار
داره درد میک شه اعتراف میکنم از هیکل گندش میترسم از قیافش که حتی یک بارم محض تنوع رنگ لبخندو به خودش ندیده میترســم اما غم چشــماش بی اعتمادیش به ادما
اذیتم میکنه این همه تنهاییش اذیتم میکنه
_:هی کجا ســیر میکنی؟چرا اومدی دنبال من ب ه به گمونت خیلی حالیته یا فرشته نجات شدی واسه من
قدماشو تند کرد به سمتم بخدا حس میکردم قلبم از گوشم میزنه بیرون اومد کنارم تا اومد حرف بزنه ترســیدمو نا خودگاه خودمو جمع کردم انگار نا امید شد شل شد
_:تو از من میترسیو باز دنبالم راه افتادی .
خانم مارپلومن بدم میاد دلت برام بسوزه اونم یک کوچولو همین حالا برگرد میلرزدم
خواستم برگردم اما نمیشد
دلم مامانمو میخواد صدای جیر جیرکهاصدای زوزه گرگ خدا دارم دیونه میشم میترسم خدا نه راه پس دارم نه راه پیش _:چرا نمیری؟
-..
_:مگه لالی !میگم چرا برنمیگردی ؟
_:می میترسم من از تاریکی میترسم
_:مشــکل خودته.من دارم میرم خودت میدونی اگه ببینم دنبالم راه افتادی هر چی دیدی از چشم خودت دیدی
همین که راه افتاد ترس چنگ انداخت تو جونم
همون موقع بود که حس کردم یک چیز لزک داره رو پام راه میره ناخوداگاه جیغ بلندی کش یدم به پام نگاه کردم دیدم رو پام قورباغه هس ت هر چی پامو تکون میدادم نمیرفت
انگار با جیغم سکته زده بود بدبخت
گوله گوله ا شک از چ شمام میریخت نمیدون ستم چکار کنم اگه بابام بفهمه از ج شن اومدم بیرون حتما منو میک شه خدایا کمکم کن.نکنه راجع بم حرف در بیارن خدا جونم
...
_:اگه میخوای بری خونه دنبالم بیا
یک جیغ دیگه
دیگه نگام نکرد تا وقتی برســیم به نزدیکای عمارت همش داشــتم به خودم فحش میدادم اخه چرا انقد من ترسوام
_:بقیشو خودت برو
_:چرا نمیای تو جشن ؟
انگار داشتم با دیوار حرف میزدم سرشو گذاشت پایینو برگشت _:رحیم اینایی که راجع به تو میگن دروغه حتی نگامم نکرد تا جوابمو بده رفت
تو جشــن نموندم این مردم به ظاهر ســاده روســتا بودن که از قلب رحیم یک قلب سنگی ساختن اونا رحیمو شکستن برگشتم تو اتاقم
بدون ت شکو بال شت رو زمین دراز ک شیدم نمیدونم چقد به رحیم فکر کردم که خوابم رفت
**********************
_:خانم خانم مشــتلق بده که عزیزت اومد کامران اومد با ماشــینش نمیدونی چقد خوشتیپ شده موهاشو روغن زده _:الان کجاست؟
_:رفت پیش اقا
از کامران بدم میومد مثل دخترا بودتا یک چیز میگفتی فورا میگفت بی ادب تا میومدی بخندی فوری میگفت خانم متشــخا اینطوری نمیخنده ازش متنفر بودم من از
مردای قدرتمند خوشم میاد نه مثل اون که حتی از قورباغه هم میترسه _:پرستو و پریا هم اومدن؟
_: نه انگار میخواد زودی برگرده .
تو تموم مدتی که کامران اینجا بود من از اتاقم بیرون نرفتم حتی برای دستشویی رحیم چند روزی هست که پیداش نیست دلم یک جورایی به همیشه دیدنش عادت کرده با اینکه وقتی میبینمش ازش میترسم اما ندیدنشم ازارم میده دوباره با ساره اشتی کردم.هر چند این مدت دوری از هم باعث شده دیگه مثل قبل نباشیم
یک جورایی به نبودن ساره عادت کردم انگار جاش با اخمای رحیم پر شد
با شنیدن صدای رحیم گوشام تیز شد بازم صدای هوارش بلند بود رفتم بیرون _:حالا دیگه از خونه ارباب دزدی میکنی بی همه چیز ننه تو یه عذات میشونم چ شمم به خاطی افتاد یه پ سر 14...15 ساله با رنگ پریده تو رو ستامون ندیده بودمش تا حالادر برابر رحیم خیلی جوجه بودرحیم داشــت کتکش میزددیدم اگه نجنبم پسره میمیره
_:چکار میکنی رحیم ؟
_:شما دخالت نکنین خانم دزدی کرده باید تقاص پس بده
_:این ب ه اس رحیم
_:گفتم به شما ربطی نداره
جلوش واستادم ذل زدم تو چشمای سردش
_:برو اونور وگرنه
_:وگرنه چی؟ میزنی مثل همیشه بزن رحیم خان بزن
چه فکر کرده بودم که شــجاع شــدم یهو نمیدونم انگار اب از ســرم گذشــته بودد ست شو اورد جلو و محکم خوابوند زیر گو شم تو گو شم جز صدای بوق ممتد هی ی نمیشنیدم مثلا من دختر ارباب بودم
کتکت خوردن همیشه یک مزیت داشت اونم این بود که رحیم به کلی شخا خاطیو فراموش میکرد.همونجا نشسته بودمو اشک میریختم همون پسره اومد جلوم نشستو اروم اروم اشکامو پاک میکرد
_:همش تقصــیر من بود خانم به خدا غلج کردم.ننه ام گفت نکنا اما گوش نکردم به خدا فقج میخواستم چند تا پرتغال ب ینم _:تازه اومدین اینجا
_:اره خونه سید عباس میشینیم دوست بابامه.بابام تازه مرده ننه اقام مارو بیرون کرده
-..
_:شما خیلی قشنگین چشماتونم خیلی قشنگه
_:هی تو که هنوز اینجایی برو گم شو نکنه بستت نبوده کتکایی که خوردی بی اره سالار با شنیدن صدای رحیم پشتم قایم شد
دست سالارو گرفتمو بردمش طرف باغ گذاشتم هر چقد میخواد پرتغالو دارابیب ینه اولش قبول نمیکرد باید با خانم جانم صحبت مبکردم تا با بابام صحبت کنه یه کاری اینجا به سالار بدن
_:چرا تو کاری که بهت مربود نیست دخالت میکنی
_:مگه با تو نیستم
_:داشتی میکشتیش مگه چند سالش بودمیدونستی یتیمه چطور دلت میاداگه اهش بگیرتت؟
_:هه هه حرفای خنده دار میزنی اه کدوم اه
هی ی ندا شتم بگم چ شمام پر ا شک بود و چ شمای اون پر از حس انتقام من همه چی داشتم اما اون؟چقد صبر داری خدا جون از خیالاتم که اومد بیرون رفته بود
از وقتی رحیم برای انجام کاری رفته ش هر حوص له هی کاریو ندارم .نمیدونم چرا انقد عصبیم.پس فردا اول محرمه هر سال این موقع بابام دهه محرمو خرک میده عموم
اینا از فردا میان اینجاخدارو شکر که امسال کامران قرار نیست بیاد .
کامران بدم میاد .بهش ح سا سیت پیدا کردم خیلی ضعیفه ولش کنی از مرغ و خروسم میترسه از
زن عمومم مثل چی ح ساب میبره من ترجیح میدم با یه مرد ازدواک کنم.تازگی ها تعریفم از مرد بودن شباهت زیادی به رحیم داره.دارم از دست میرم
با صدای ناله و نفرین اه و اوه ملیحه به خودم اومدم
_:یسنا چرا جوابمو نمیدی اخه دختر من از دست تو چه کنم عموت اینا اومدن
_:وایی مگه قرار نبود فردا بیان اه خیلی ازشون خوشم میاد
_:مادر ولشون کن احترامشونو نگه دار
_:من بی احترامی نمیکنم اما خوشــم نمیاد هی بهم پوز میدن و کامی کامی میکنن
یه پیراهن کوتاه مشکی پوشیدمو موهامو باز گذاشتمو رفتم تو پذیرایی بعد از احوال پرسیو بگو مگو های متداول پرستو خیلی اروم ازم پرسید رحیم کجاست
_:تو با رحیم چکار داری
_:من باهاش کار ندارم پری دیونه ازش خوشش اومده حالا تو رو خدا به کسی نگیاحالا کجا هست
_:نمیدونم والا
_:نمیدونی یا نمیخوای بگی
جوابشو ندادم اعصابم خورد بوددوست داشتم با یکی دعوا کنم اصلا اعصاب بقیه رو نداشــتم.اون لحظه حس کردم که شــکســت خوردم.من اصــلا فکر نمیکردم کسی از رحیم
خوشش بیاد همش فکر میکردم باید خیلی هم دلش بخواد من دوستش داشته با شم از پری بدم اومد نمیدونم چرا رحیمو حق م سلم خودم میدیدم ای کاش رحیم تا وقتی اینا
نرفتن نیاد.یا امام حسین نذر میکنم نیادمیترسم اگه ازش خوشش بیاد
یک لحظه یک فکر خبیث اومد تو ذهنم اما سریع پ شیمون شدم میخوا ستمحرفایی که پشت رحیم میزننو به پری بگم اما دلم نیومد
**************************
رحیم او مد اونم زودتر از موعد خدای یاان قد حرص میخوردم که نگومن نذر نکنم سنگینترم آخه خدایا گفتم نیاد نذرمو قبول نکردی لااقل نمیذاشتی زودتر بیاد
پری یکســره پیش رحیم عشــوه خرکی میومدرحیمم اصــلا به روی مبارک نمیاورد.منم تو دلم کارخونه قند افتتاب کرده بودن
تو محوطه هفت تا دیگ بزرگ حلیم بار گذا شته بودن منم دا شتم دعا میکردمو هم میزدم.اون لحظه خالی بودم .از همه چیز از همه جااروم بودم .اصلا متوجه حضور
پریا نشدم
_:بهبه خانم عاشق کجا سیر میکنی
_:میخوای بهم بزنی؟
_:نه تو انقد اروم بهم زدی که همش ته گرفت حالا میخوای بدی به من ..همه از چشم من ببینن
حو صله جواب دادن ندا شتم تا رحیمو دید رفت سمتش بغ ضم گرفت خودم نمیدونســتم چه مرگمه حســودی کردم من نزدیک رحیم بودم اما پریا برنده بود.بدون فکر ذل
زده بودم به اوناهوشیار که شدم تازه فهمیدم چ شمام تو چ شمای نافذ و خ شن رحیم قفل شده
موقع پخش کردن حلیم سالارم اومده بودیه ظرف کوچیک دستش بودو داشت از دور نگام میکردمیدونستم از وجود رحیم میترسه که جلو نمیاد _:سلام سالار خوبی
_:سلام خانم اره خوبم
_:اومدی حلیم ببری پس چرا نمیای جلو
_:اخه. اخه حالا میام شما برین ظرفشو از دستش گرفتم دادم دست رحیم
_:برای کیه ا ین
_: تو چکار داری.پرش کن
انگار انتظار این برخورد و ازم نداشت چون داشت خیره خیره نگام میکرد بدون هیچ حرفی پرش کردو داد دستم
تو تموم دهه از امام ح سین خوا ستم که رحیم مال من با شه.قول دادم از د ست کاراش گله نکنم نسبت به رحیم حریا شدم
اونروز اخرین روزی بود که قرار بود عموم اینا خونه ما بمونن خیلی زود متوجه غیبت پری ش ـدم میدونســتم یک جایی دور و بره رحیم می رخه کل حیاطو دنبالش گشتم نبود به
فکرم رسید شاید کنار طویله باشن