ارباب زاده مغرور من

فصل هفت

سرشو خاروند یک هپلی با مه بودبا اون لپای سرخش که اصلا به اندام نحیفش نمیاد

_:کجایی خانم؟

_:انقد خانم خانم نکن .

_:باشه عصبانی نشو...ترسناک میشی

-...

_:من خودم میرم دنبالش شده کل اون ده زیر و رو کنم پیداش میکنم

-...

به جای گریه دعا کن انقد گریه نکن خدا حواسش بهت هست

دلم میخواد گریه کنم حالا که رحیم نی ست ا صلا دو ست دارم گریه کنم اونقد گریه کنم که دماق کوچولو ب شه انداره کدو که چ شمام دیگه خوش رنگ نبا شه دیگه سبزنباشه دیگه وحشی نباشه دیگه کسی نیگام نکنه من مال رحیمم حتی اگه منو دوست نداشته باشه من پای شوهرم واسادم

کامرانو دیدم اون نسبت به سام مهربون تر و دلرحم تر بود مثل سام تکان شتری نداشت

_:سلام پسر عمو

جوابمو نداداونکه دنبال یک گوشه چشم از من بود جوابمو نداد

_:حتی اگه جوابمو ندی هم بازم من دختر عموتم بازم باید در عذاب باش ی از این دختر عموی

نذا شت کامران با اون همه ارا ستگی و وقار د ست رو دختر عموی بی ابروش بلند کرد

_:آره بزن...بزن دلت خنک شــه...برات ســخته رحیم بی همه چبز رو به تو و اون پ سر عموی بی م صرفم ترجیح دادم ارباب که زد تو هم بزن تو فقج ادعای عشق و عاشقی داشتی

رفت داش ت میرفت تا با نادیده گرفتنم خوردم کنه پش تش راه افتادم میفهمیدمبی قرار و عص بی ش ده میفهمیدم کلافه اس چقد دلم خنک میش دبا برگش تیهویش غافلگیرم کرد لبخند رو لبمو دید

_:آره بخندباید بخندی..ابروی خونواده رو بردی دل منو شک ستی غرور پدرتو له کردی تو با این شاهکارات نخندی کی بخنده بخند ...

_:من عاشق تو نبودم تو که عاشقم بودی چرا حامیم نشدی هان چرا گذاشتی با اون فضاحت به عقد رحیم در بیام چرا پشتم نبودی حیم شرف داشت به تو بی غیرت دختر

عموت بده خرابه تو مگه یک زمانی دوستم نداشتی چطور راضی شدی منو به رحیم به قول خودتون بی رحم بسپارید

دیگه حرف نمیزدم جیغ میکشیدم دوباره یادم اومد اون روزا رو یادم اومد _:چرا نگفتی رحیم باهاش چکار میکنه تو عاشــق نبودی اره من بد من خراب چرا گذاش تش پدرم منو برگردونه.زندگیم تازه داش ت اروم میش د چرا خرابش کردین هان بگومیخوان منو بدن به پیر مرد

_:ساکت شو صداتو ببر ...

کامران جنتلمن ما داشت منو میزدبا لگد افتاد به جونم مدام با فریاد میخواست دیگه حرف نزنم

_:کجا بودی هان موقع حکم بر یدن پدرم کجا بودی منو حتی به قاب له هم نشــون ندادن حالم ازت بهم میخوره بدون اگه ،گه طلاقمو بگیرین خودمو میکشم،میدونی

که اون موقع کمر پدرم واقعا میشکنه

دیگه نای حرف زدن نداش تم من از دختر ارباب بودن فقج اس مش و داش تم با چند تا خدمتکاردلم میخواد رعیت زاده باشــم نه همســر رحیم باشــم کجای رحیم که زنت زیر

مشت و لگد یه مرد دیگه داره جون میده

اومدن بالاخره چند نفر اومدن منو از رو زمین جمعم کنن

م یدونم بی رح ما نه با کامران حرف زدم،توقع بی جا داشــتم ازش ا ما اون میتونست پدرمو از تصمیمش منصرف کنه ته دلم یک حس بدی داشتم،حس نخواسته شدن از طرف رحیم

اما حامی من فقج رحیم بوداون بود که بهم حس وجود میدادیادش بخیر وقتی براش حافظ میخوندمو اون با اینکه مطمئن بودم هی ی نفهمیده گوش میکرداز مدرسه براش

تعرف میکردم اون بدون اظهار نظر با نگاش منو تشویق به حرف زدن میکرد همه دختر دوست دارن حمایت شن از طرف یک جنس مخالف این حمایت به دختر اعتماد به نفس میده بهش وجود میده رحیم با اینکه دوستم نداشت اما حامی خوبی برام بود.با

خودم عهد ب ستم اگه منو نخوا ست منم این زندگیو نخوام.ک سی جز رحیم برامنمونده

چند تقه به در خورد و کامران بدون اجازه وارد شد

_: با پدرت حرف میزنم ا ما قبلش با ید مطمئن شــم اون عوضــی تو رومیخوادبعدش میذارم بریو دیگه نبینمت.کاش میتونســتم نفرینت کنم اما ادمعزیزشو نفرین نمیکنه لیاقتت همون استغفر ...

_:مرسی کامی

رفت همین میدونســتم میتونه میدونســتم فقج باید رحیمو پیدا میکردمو همه چی تموم بود

امروز کامران اومدو گفت که با پدرم حرف زده

پدرم قبول کرده رحیم برگرده و تنها شرطش اینه که اینجا زندگی کنیم اون موقع که اینا رو داشت میگفت کلی خوشحال

شدم اما الان فقج میترسم پدرم هم ین ادمی نی ست که به راحتی منو رحیمو ببخشه دلم مدام گواهی بد میده از طرفیم دلم برا شوهرم یک ذره شده خدایا خودمو رحیمو به تو میســپارم..خودت کمکمون کن دو روزه که ســالار رفته دنبالش بگرده هنوزم پیداش نکرده بهش گفتم حتما از زری بلنده و زهرا بپرسه نمیدونم

خدایا چرا دلم اینهمه شور میزنه

****

_:کی میرسیم پس

_:-صبر کن هر دو دقیقه میپرسی تا ده دقیقه دیگه میرسیم.اروم باش

دل تو دلم نبودداش تم س کته میکردم بالاخره س الار تونس ت از زیر زبون زریبلنده حرف بکشه تا چوب زده بودن تو سر رحیم وقتی داشته دنبال من میومده رحیم من مشاعره اشو از دست داده.میترسم خداا چرا اینقدر این راه طولانیه

_:یسنا اروم باش سعی کن اروم باشی شاید تو رو نشناسه

نمیفهمن چ قدر ســخ ته خداخودت رحم کن به من به رحیم یتیم من م گه نمیگی خودت موظب یتیمایی پس ازت میخوام خدایا مواظب رحیمم باش یا امامزاده قاسم میدونم

تا حالا هر چی نذر کردم ادا نکردم اما بهت قول میدم یک گوسفند بک شم بدم به بدبخت بی اره ها

_:رسیدیم

هر چی نگاه میکنم اشری از خونه نیس ت اینجا رو میش ناس م دور از خونه منو رحیم اما یه بار دیده بودم اینجا رو.یک مخرو به بودجلوش پر از علف های بلندمردم

اشغالاشونو ولو کرده بودن اونجاخشک شده بودم مات نه اشک داشتم نه گریه _:یسنا لطفا اروم باش میخوای برگردیم

جوابشو ندادم اونم خل وضع بوداخه اینهمه راه اومدم که برگردم رفتیم تورحیم رو زمین گوشه دیوار کز کرده بودانگار از اومدن ما ترسیده بودوحشت ازسر وروش میبارید

اه چه هیبتی بهم زدی رحیم لبا ساش همون لبا سای روز اخرموهای بلند شدهبود و ته ریش مردونش جاشــو به یک من ریش داده بوداومدن بالاخره مهمونناخونده چشمام اومدن رفتم جلو

_:یسنا نرو امکان داره بهت اسیب بزنه

بی *گ*ن*ا*ه من چه جوری میخواد ا سیب بزنه؟ چون دیونه اس کتکم میزنه

؟؟مگه شماها کتک نمیزنین مگه پدرم کتکم نزد؟ هان

جلوش زانو زدم بی شتر خود شو جمع کردمثل ب ه ای منتظر تنبیه با ترس نگام میکرد

_:منم رحیم منو نمیشـناسـی چکار کردی با خودت الهی فدات بشـم قربونت برم

اصـلا مهم نیسـت کامران و سـالار دارن نگام میکنن من این مردو حتی تو این حال دوست دارم حتی حالا هم برام قدرتمند ترینه

_:باهام حرف نمیزنی نگام کن ببین بازم دارم گریه میکنم

دس تاش و بزور ازم هم جدا کردمو خودمو تو ب*غ*لش جا کردم نمیخواس ت ب*غ*لم ک نه فقج با ن گاهش کارامو زیر نظر میگرفت تو همون حال رومو کردم به کامران با ناباوری نگام کردهیچ قصدی از این نگاه نداشتم

_:میشه بری براش لباس بخری باید ببریمش مسافرخونه ای جایی .نمیخوام با این وضع بیاد بریم به روستافقج سرشو تکون داد

تنش ش ل ش دو من راحت کنارش اروم گرفتم انگار نمیترس ید دیگه اما حرف هم نمیزد براش گفتم عجولا نه تموم دلتنگ یامو براش گفتم..مهم نیســـت که نمیفهمه دارم در مورد چی باهاش حرف میزنم مهم اینه بشــنوه پیداش کردمودیگه از دستش نمیدم نباید از دست بره من اونو به دنیا ترجیح میدم نوازش گونه دست کشیدم تو صورتش چشماش بی قرار دنبال چشمام بودچه معصــوم بودمعصــومیتش دلمو به درد اورد میدونم میدوم خودمم مســبب عذابشــم نکنه وای نکنه پدرم بلایی ســر پســرک معصــوم من بیاره با این فکر دوباره بغض کردم

اونم بغض داشت اینو از سیب گلوش فهمیدم رحیم منو بغض؟

لبمو گذا شتم رو پی شونیش لبم ت شنه ل*ب*ا*ش بود با لمس پی شونیش فقج تشنه تر شد وسرم جلو کشیدم واینبار طعم شیرین خیال ...هلم دادپسم زددرد داشت پس زده شدنم درد داشت

رفتیم م سافر خونه گل شن دو تا اتاق گرفتیم یک اتاق وا سه منو رحیم اون یکیم سالار و کامران

وقتی وارد اتاق شــدم یه دور معده و رودم اومد بالا یه اتاق 15-20گوشــه اتاق یک تخت یک نفره گذاشــته بودن که نور و افتاب حســاب رنگ و روی ملافه ا شو ر سیده بوده ح سابی یک میز داغونم بدجوری خودنمایی میکرد و پارچ و لیوان کدر و جرم گرفته اش به ر میک شیدرحیم رو تخت ن ش سته بود خیره به کارم نگاه میکردنمیدونم چرا نمیتونستم باور کنم مجنون شده تو نگاهش پر از دلخوری بودپر از خشم پر از تمسخرکنارش نشستمو دستشو گرفتم تو دستم بی مقدمه بهش گفتم کنارشم تا اخرش گفتم دوسش دارم باور نکردمیدونم اماخودم سبک شدم کامی اومد تو اتاقمونو لبا سایی که وا سه رحیم خریدو داددستم

_:من دارم میرم حموم امادش کن اینم بشورم

_:خودم میبرمش

_:یعنی چی.نمیخوام بخورمش تحفه رو که

_:نمیخواد گفتم خودم میبرمش

با قهر و عصبانیت رفت دوست ندارم فردا که رحیم حالش خوب شد شرمنده اینا نباشه.رحیم من باید همیشه مغرور باشه

دستشو گرفتمو بردمش حموم اول از همه از مسافرخونه چی قی ی و تیغ گرفتم برای اص لاب ص ورتش بلد نبودم اما خوب اعتماد به نفس م همیش ه بالاس ت ریشاشو تا حالااینجوری سه تیغه نکرده بودچه ناز مامانی شده بود ب ه ام دلم ضعف رفت براش حموم مسافر خونه مثل حموم نمره بودوقتی اقا ها دیدن من دارم رحیمو میبرن حموم

به حس ـاب غیرت و غیرت بازی از اونجا رفتن بیرون.چند نفرن خواســتن بشــورنش که نذاشــتم میدونم خودم میدونم که رحیم حداقل میتونه از کارای شخصیش بر بیاد اماوقتی میبینم اون حرفی نمیزنه حس میکنم توجه میخواد موهاشو با صابون حسابی شستم یک ذره موهاشو کوتاه کرده بودم البته میدونم حســابی خراب شــده بود ولی بهتر از اون موقع بود که چی بوداون موقع مثل جنگلیا شده بودتنشو لیف کشیدم خواستم لباسزیرشو در بیارم که نذاشت منو فرستاد بیرون حوله که نداشتیم با یک ملافه خشک کرد خودشو لباسا رو تنشکرد چقدر فرق کرده بود با اون موقع ها موهاشو بالایی شونه کردم با محبت موهاشو

شب باهام رو همون تخت زوار در رفته خوابیدیم حس کردم

دستایی که گونه هامو نوازش میداد

فهمیدم تو این دنیای به این بزرگی همه ادما باید یک نفرو تو خلوت خودشون داشته باشن تا تلافی زخمای روحشون بشه باید یک حامی داشته باشن دوست داشته که به حرف نیست به مرامه به بودنه

من کامل نی ستم رحیم کامل نی ست اما ما برای همیم من به جای ندا شته های رحیمو رحیم به جای داشته های من ...

رحیم من پر از فداکاری بود.پر از محکم بودن برام حص ـار بود امنیت بودبا اینکه گاهی سرم داد میکشیدبا اینکه حرصمو در میاوردبا اینکه زورگو بود اماقد یه دنیا دوسش داشتم رحیم

شناختمش می شه اون دو تا چ شمای وح شی ن شنا سم نمیدون ست نمیدونه چکار کرد با من با دلم .تو تموم این یک ماه سر ساعت میرفتم مدرسه دنبالش هر روزم بهم میگفتن که یسنای من نیومده مدرسه دوستاش مسخره ام میکردن ب ه دیونه معروف شدم من دیونه دوتا چشم وحشی شدم من اسیر نگاه جسور و معصومش شدم

تو تموم مدتی که زنم ه ست و بودتو خونه خودم حا ضر بودم خار به چ شمامبره اما اون خم به ابرو نیاره بذار بگن من عقده ایم بگن تشنه محبتم اما ارامشیکه تو تموم عمر 28-29س الم نداش تم کنار این دخترک فض ولو پر حرف دارم تموم ســختی کارمو به جون میخریدم.از بدنم کار میکشــیدمو به خودم وعده نوازش دستای کوچولوشومیدادم

الانم تو ما شین این پ سره دیلاق کنار من خواب رفته منم چ شمامو ب ستم این احمقا فکر میکنن من دیونه شــدم نمیدونن حتی اگه من مرده هم بودم با دیدن اشکای این خانم کوچولو زنده میشدم

سالار:اقا کامران برا چی ارباب خواسته یسنا برگرده بخشیدتش؟

منم کنجکاو بودم این پسره سالار بااینکه پشت لبش هنوز سبز نشده بود ولی معلومه خیلی حالیشه

_:تو به این کارا کاری نداشته باش