نقاب دل

فصل بیست و شش

فقط نگاهم کرد و چشم هاش رو واسم تنگ کرد که بیشتر ازش ترسیدم و در حالیکه سعی می کردم وانمود کنم از دستش دلخورم تا ترسیده ازش فاصله گرفتم. اونروز آریا حسابی قهر کرد. منم که از اون اخم های محکم نشسته توی صورتش می ترسیدم و عقب نشینی کردم و دیگه اون لجبازی رو کنار گذاشتم و واسه یه روز، آتش بس اعلام کردم. روز بعد باز با استاد جلسه داشتیم. طبق معمول توی دفتر اساتید وقتی همه رفته بودن واسه تدریس. استاد با اخم یه نگاه به من و بعد آریا کرد و گفت:

_ فکر کردید من متوجه نمی شم؟

منظورش رو نگرفتم که با اخم به من گفت:

_خانم تمجیدی شما چرا دستورات من و اجرا نکردید؟

جل الخالق این از کجا فهمید! هنوز توی فکر بودم که آریا فوری با عصبانیت گفت:

_ ببینید من تمام دستورات شما رو انجام دادم ولی انگار خانم تمجیدی منصرف شدند.

لبخند شیطنت واری روی لبش بود و می خواست اینجوری من رو وادار به اعتراف پیش استاد کنه که در کمال ناباوری گفتم:

_بله استاد من منصرف شدم.

یکدفعه چشم های آریا از حدقه زد بیرون و فریاد کشید:

_ استاد من تموم نمره ی پایان نامه ام رو می خوام، تورو خدا واسه همچین آدم تنبلی از من نمره کم نکنید.

استاد صالحی با عصبانیت کوبید روی میز و گفت:

_ بسه...

نگاهش سمت من چرخید و ادامه داد:

_اگه فکر کردی می تونی همین جوری بزنی زیر همه چی کور خوندی خانم تمجیدی، من نه تنها نمره ی پایان نامه ات رو نمی دم بلکه نمره ی این واحدتم صفر می دم.

اخم کردم که ادامه داد:

_حالا نظرت چیه؟ می خوای بازم انصراف بدی یا نه؟

با اونکه خیلی حرصی شده بودم ولی دستهام رو مشت کردمو به زور خودم رو کنترل و گفتم:

_فعلا نه ولی شاید... بزودی منصرف شدم.

استاد برگه ای برداشت و روش نوشت:

_ خب دستورات این هفته ی شما دوتا.

_علاوه بر تمرینات هفته ی قبل هر روز یه جمله ی عاشقانه باید به هم بگید؛ اگه سخته که رو در رو بگید توی یه کاغذ بنویسید و جلوی دید طرف مقابل بذارید. هر شب قبل از خواب باید صورت همدیگه رو نوازش کنید.

چنان تکونی خوردم از شنیدن این جمله ی آخری که نگاه استاد و آریا سمت من برگشت آریا گفت:

_استاد... ما.. جدا می خوابیم.

_خب پس یه شب نوبت شماست که تشریف ببری اتاق ایشون و تا موقع خوابیدن ایشون رو نوازش کنی، یه شبم نوبت شما.

لب هام رو کج کردمو زیر لب گفتم:

_ آره حتما.

استاد باز زد روی میز و صداشو بلند کرد:

_ خانم تمجیدی!

فوری از جا برخاستم و گفتم:

_ با اجازه استاد.

از دفتر اساتید که بیرون اومدم آریا دنبالم اومد. چنان از پشت بند کوله ام رو کشید که نزدیک بود، کله معلق بزنم که گفت:

_واستا.

جلوی روم ایستاد و نگاهم کرد. باز چشم هاش جهنمی شده بود که گفت:

_ حسابت رو می رسم. تو از من سوء استفاده می کنی و آخرش می خوای من با انصرافت پنج نمره از پایان نامه ام کمتر بگیرم؟

سکوت کردم و فقط سعی کردم با بی تفاوتی نگاهش کنم که ادامه داد:

_من کوچه بالایی دانشگاه منتظرم. باید حسابی از خجالتت در بیام تا دیگه هوس انصراف به سرت نزنه .

و بعد رفت اعصابم رو با اون جمله اش بهم ریخت. تموم مدت کلاس استاد کمالی فکرم پیش تهدید آریا بود. اون قدر که استاد هم متوجه شد و باز سرم داد کشید:

_ خانم تمجیدی! شما چرا هر جلسه سر کلاس من حواستون اینقدر پرته؟!

فریبا با خنده گفت:

_ آخه استاد رقیب درسی اش فقط توی کلاس شما نیست.

سرم بشدت برگشت سمت فریبا و چنان نگاهش کردم که لال شد. اما دیگه با خنده ی ریز بچه ها، کلاس از اون نظم همیشگی خارج شده بود.

)آریا(

توی ماشین کوچه ی بالایی دانشگاه، بودم. بعد از رفتن عسل به کلاس استاد کمالی باز برگشتم پیش استاد صالحی. با اخم نگاهم کرد و گفت:

_ بازم نتونستی خودت و کنترل کنی؟

خجالت زده سرم رو پایین انداختم که صدای استاد بالا رفت:

_چقدر بهت گفتم اگه این دختر به چیزی شک کنه، کلا منصرف از پایان نامه و درسش می شه دیدی که اعلام انصراف هم کرد.

در حالیکه آرنجم رو روی دسته ی مبل گذاشته بودم و با عصبانیت از دست خودم انگشت اشاره ام رو زیر دندون می گرفتم، شنیدم که استاد گفت:

_ حالا باید باز تغییر موضع بدی.

نگاهم برگشت سمت استاد و گفتم: _نه خواهشا به خدا برام سخته من از همون هفته ی اول هم که نقش دیوونه ها رو بازی کردم، عذاب وجدان دارم.

استاد با اخم گفت:

_ آریا چرا متوجه نمی شی؟ این دختر با تو غریبه است من روز اول بهت چی گفتم؟ گفتم اگه می خوای وارد این بازی بشی باید واقعا یه آدم بی احساس باشی نه یه عاشق.

با انگشت اشاره ام چند ضربه به لبانم کوبیدم که استاد ادامه داد:

_فعلا تنها راه همینه. تو راه برگشت باید یه دیوونه بازی حسابی از خودت نشون بدی این جنبه ی ترس تنها راه حله تا عسل بتونه با وضعیت دستوراتی من کنار بیاد، باید ازت بترسه تا دستوراتم رو انجام بده البته این ترس هم همش از همون دوران بچگیش و کتک هاییه که از پدرش می خورده دست روش بلند نکن ولی تا مرز کتک پیش برو صدبار به نادر گفتم تو زیادی به این دختر محبت می کنی، گوش به حرفم نداد. نمی بینی رفتارش مثل یه دختر بچه ی ده ساله ست؟! باید بترسه آریا... وگرنه با انصراف عسل این پروژه شکست می خوره و تو هم به هدفت نمی رسی.

نفس عمیقی کشیدم تا از فکر حرف های استاد بیرون بیام. داشتم فکر می کردم که حالا که اومد چه رفتاری داشته باشم که از توی آینه ی وسط ماشین دیدمش. ضربان قلبم باز تند شد. خدایا چطور بزنم کانال خشونت؟ آخه من که دوستش دارم!

نفسم رو حبس کردم داشت به ماشین نزدیک می شد که محکم انگشتم رو گاز گرفتم تا بتونم از اون چهره ی آروم و خونسرد بیرون بیام. درد انگشتم باعث شد، اخم هام محکم گره بخوره که در ماشین باز شد. با اولین نگاهی که به من انداخت، جا خورد. درد دستم عصبیم کرد که داد زدم:

_بشین.

ترسیده نشست روی صندلیش و درو بست. ماشین رو روشن کردم و باز به خودم گفتم:

_ خرابش نکن توروخدا خرابش نکن.

چنان محکم فرمون رو چرخوندم و دور دو فرمون زدم که جیغ خفیفی از شدت ضربه ی ترمزهام کشید. با ترسی که تازه داشت توی قلبش متولد می شد گفت:

_چته؟ یواشتر.

محکم فریاد زدم:

_ دهنت و ببند.

حس کردم که لرزید. نگاهش نکردم. می دونستم اگه چشمم به حلقه های سیاه چشمهای ترسیده اش بیفته دیگه نمی تونم نقش بازی کنم. ساکت شده بود که با عصبانیت گفتم:

_ حالا واسه من منصرف می شی؟ که زحمت من به باد بره؟ که پنج نمره از پایان نامه ی من کم بشه؟

خواست چیزی بگه باز صدام رو تا حد شکسته شدن تمام غرور لعنتی اش بالا بردم:

_ببند دهنت و.

شونه هاش لرزید. در حالیکه به سختی سعی می کرد که ترسش رو کنترل کنه ادامه دادم:

_