فصل هشت
وقتی چند روز بعد از رفتن شیده، رکی با اع صاب خراب اومد خونه و بعدم یه ساعتی توی حموم بود و شار اومد بیرون شستم خبر دار شد که بله یه خبرایی ه ست و این شنگول خانم المی این همه شنگول نمی زنه. از وقتی که باهاش تنها ش ده بودم تازه داش ت ترس برم می داش ت. تا وقتی هایده و ش یده بودن اممانش کم بود که بلا ملایی سرم بیاد ولی حالا که با این بشر تنها شده بودیم تازه مغز کپک زده من به کار افتاده بود و فهمیده بودم اون دو تا بیچاره هیچ خطری نداش تن خطر اص لی این رکی خانم بود که معلوم نبود که چی می زنه که همش تو فضا مشغول سیر و سیاحت توی کرات م تلفه و بقیه روزم داره به جمایی که فضایی ها در طی سفراش براش گفتن می خنده.
روز سددوم بود که با رکی تنها شددده بودیم. از عصددری که رکی اومده بود خونه حالش زیاد خوش نبود. پاچه می گرفت و نمی شد بهش نزدیک شد. سر شبم یمی اومد و تو حیاط با هم داد و قال کردن و اونم رفت. منم که عین این بچه های خوب سددرم تو لاک خودم و بود و زیاد دم پرش نمی رفتم .شددبم هنوز ساعت نه ن شده بود چراغ و خاموش کرد. حالا مرد می خوا ست به این دیوونه زنجیزی بگه چرا! منم ب ساطم و جمع کردم و رفتم توی سالن. هوا دیگه سرد شده بود و شوفا توی سالنم خیلی گرم نمی کرد. درم که همیشه خدا باز بود و همه عین چیز س رش ون و می انداختن پائین و می اومدم تو و نمی گفتن خونه سرد می شه.
نشسته بودم اونجا و همون جور که سگ لرز می زدم شامم و خوردم و به ب تبدم خودم چند تا فحش خواهر مادر دار دادم. فمر می کردم آه شددیده و هایدهمنو گرفته. اگه من باعث نش ده بودم دمش ون و بکارن رو کولش ون و برن الان اینجوری نمی شد. ولی به جون خودم نباشه به جون نگین، همین نیما رو کفن کنم من قص دم نبود که اینا جمع کنن برن. من می خواس تم کم نیارم. چه می دون ستم اینقدر شورش می کنم که اینا شبونه فرار می کنن. فمر کنم یه خورده زیادی تو نق شم جا افتاده بودم. این رکی نامردم گکا شت گکا شت عدل همین که اون دوتا رفتن اون روی سگشو نشون داد.
ش دامم و خوردم و رفتم تو اتاق رکی خواب بود ولی توی خوابم انگار ناله می کرد .یه خورده نگاش کردم و دلم براش سوخت همچین یه لحظه وجدانم مثل لامپ کم م صرز تیک تیک زد و رو شن شد. با خودم گفتم نمنه دارم ا شتباه می کنم. نمنه این بنده خدا مری ضی چیزی داره د ست خودش نی ست. چه می دونم یه مرضی که آدمو شنگول می کنه. نشستم رو ت تم و نگاش کردم. قیافه بدی نداشت. همیشه هم خوب لباس می پوشید. تازه وقتایی هم که می خندید خیلی مهربون به نظر می اومد. طفلمی اگه واقعا معتاد باشه چی؟ همین جور بهش زل زده بودم و فمر می کردم:
- ولی اگه معتاد باشه چی؟ گه واقعا دلیل این کاراش همین باشه چی؟ یعنی تا حالا هیچ کس نفهمیده این چماره است؟ چطوری می ره دانشگاه اصلا؟ نمه منم معتاد کنه؟ یا خدا بعد کل هیملم نابود می شه! می شم یه عملی بدب ت و آخرشددم تو جوب با دنیا ودا می کنم. وای مامان بیا منو ببر. من نمی خوام لمه ننگ خانواده بش م من نمی خوام باعث آبرو ریزی بابا بش م. بابا بیچاره امکمرش می شمنه! از دختر شانس نیاورد.
داشددتم با خودم ناله می کردم که رکی یه تمون خورد و تو خواب یه چیزی گفت. منم تند دراز کشددیدم و خودمو زدم به خواب. بفرما اینم زندگی ما. اون دوتا اون جور اینم اینجور.
تا صددبح غ لت زدم و فمر کردم. نه این تو بمیری دی گه از اون تو بمیری ها نی ست. من آدمی نی ستم که بکارم یمی از راه بر سه و گند بزنه تو زندگیم. مگه همه نگفتن همنشددین بد رو آدم تاثیر می ذاره؟ اگه من خودم نفهمیدم و بی خیال شدددم و به روی خودم نیاوردم و بعد یه روز چشددمام و باز کردم و دیدم دست خودمم بند کرده این بشر چی؟ نه این دیگه شوخی بردار نیست. من تازه دو هفته اس اومدم اینجا تا کی می تونم با اسددترس رفتار عجیب غریب این رکی سر کنم.
این دیگه بوی بد و صدای شیپور نی ست که ب شه زیر سیبیلی ردش کرد. اگه اصددلا فردا روزی لو رفت و خواسددتن بگیرنش و منم چون هم اتاقیش بودم گرفتن چی؟
خلاصدده تا صددبح اینقدر با خودم دو دوتا چهارتا کردم تا بالاخره به یه نتایجی رسیدم که به نظر خودم باید هر چه سریعتر عملی می شدن. صبح قبل از اینمه رکی بیدار شه بلند شدم و تند صبحانه خوردم. به نگین پیام دادم که امروز نمی رم کلاس. اونم که بد پیله گیر داده بود چرا. منم گفتم یه کم اح ساس ک سالت می کنم.
خلاصدده نگین و به بدب تی پیچوندم و منتظر شدددم رکی بیدار شدده. سدداعتنزدیک یازده بود که خانم رض دایت داد و از رخت واب اومد بیرون. یه نگاه با تعجبی به من انداخت و گفت:
تو چرا اینجایی؟ با طلب کاری گفتم:
پس کجا باشم؟
اونم که مثل همیشه اول صبح ها حالش خراب بود گفت:
چه می دونم قبرستون!
منم از دهنم در رفت و گفتم:
چیه موادت دیر شده؟
یعنی چشماش شد عین قاتلا. ولی من که کم نیاوردم. یه دستی زدم:
فمر کردی من احمقم. از صد کیلومتری داد می زنه چماره ای!
رکی خرانسی کشید و گفت:
مواظب حرز زدنت باش!
و از اتاق زد بیرون. چقدر دلم می خواس دت حال این بشددر و بگیرم. تا رکی برگرده لباس پوشیدم. مثل همیشه اسپرت زدم. شلوار گرممن مشمی با چهارتا خط س فید. بلوز س فید و یه س ارافن مش می تا بالای زانو که جیبای زیپ دار داشددت. کفش های سددفید اسددپرتمم آماده کردم. موبایلم و با یه خورده پول چپوندم تو جیب سارافنم و زیپ شو ب ستم. گرممنم ب ستم به کمرم. رکی دا شت کیفشو زیر رو می کرد. اصلا هم اعصاب مصاب نداشت. معلوم بود که دنبالیه چیزی می گرده و پیدا نمی کنه. با حرص کیفشو کوبید رو ت ت و گفت:
- الاغ *و*ض*ی!
و تند شرو کرد به لباس پوشیدن. منم بی خیال کفا شم و برا شتم رفتم سمت در اتاق. تند تند کفاش مو پوش یدم و از خونه زدم بیرون. بیرون کوچه جایی که دید نداشته باشه سنگر گرفتم و چهار چشمی زل زدم به کوچه. پنج دقیقه نشد که سر و کله رکی خانم پیدا شد. راه افتاد سمت خیابون. برخلاز همیشه زیاد به سر و و ضعش نرسیده بود. با فا صله دنبالش راه افتادم. سر خیابون ما شین گرفت. منم تند دستم و جلوی یه تاکی بلند کردم و گفتم:
در بست.
راننده زد رو ترمز و منم با یه حال زاری گفتم:
آقا می شه دنبال اون ماشینه برین؟
راننده از توی آینه به سر و وضعم یه نگاهی انداخت و گفت:
خانم شر نشه برا ما؟
بدون اینمه چشم از ماشینی که رکی سوارش شده بود بردارم گفتم:
نه آقا خواهرم یه چند وقته با یمی دوس ت ش ده تازگی ها یه رفتارای عجیبی داره.
خوب از لهجه ام معلوم بود بچه اینجا نیستم برای اینمه لو نرم تند گفتم:
تازه اومده اینجا دوتایمون دانشجویم خانواده ام به امید من فرستادنش اینجا به خدا می ترسم بلایی سرش بیاد و شرمنده خانواده ام شم. الانم دختره اومده بود سراغش دارم می رم دنبالش ببینم چماره اس.
راننده انگار ت ت تاثیر قرار گرفته بود. سری تمون داد و گفت:
خیلی شانس آورده تو بالا سرشی. تو این شهر پر گرگه دختر جون!
با یه حالت مظلومی که همیشه برای خر کردن نیما استفاده می کردم سر تمون دادم و گفتم:
می دونم.ا صلا آ سایش ندارم. تا وقتی تنها بودم غ صه خودم و دا شتم فقط ولی از وقتی خواهرم اومده دیگه روز و شبم و نمی فهمم.
بنده خدا راننده سر تمون داد و چیز دیگه ای نگفت. فقط حوا سش و داده بود به ماشین رو به روش. ماشین که ایستاد به من گفت:
وایستاد!
تند گفتم:
همین جا نگه دارین نمی خوام منو ببینه!
اونم زود نگه داش ت. پیاده ش دم و همون جور که نگاهم به رکی بود که گمش نمنم گفتم:
چقدر شد!
راننده سر تمون داد و گفت:
برو...برو تا گمش نمردی. مواظب خواهرتم باش!
من که نمی خواسددتم عکاب وجدان خوردن پول مردم به چاخانایی که کرده بودم اضافه بشه. ده تومن گکاشتم رو صندلیش و گفتم:
ممنون!
و تند دویدم توی پیاده رو. رکی داش ت می رفت توی پارکی که س مت راسدتبود. منم از همون جا زدم تو پارک. خوب بود که همیشه اسپرت می زدم. شرو کردم نرم نرم دو یدن. رکی داش دت از بین درختا رد می ش دد. نگاهش هم به اطراز بود. دسددتامو آروم تمون می دادم انگار که دارم ورزش می کنم. ولی چ شمام به رکی بود .یه خورده که رفت جلو پیچید لای یه سری درخت و منم راهم کج کردم دنبالش یه جایی که ح سابی پر درخت و بوته بود یه پ سره روی یه نیممت نشسته بود. کسی دور و برش نبود. کتاب دستش بود.
رکی رفت س متش و کنارش نش س ت. پش ت یه درخت س نگر گرفتم. زیادی م شموک بود. هر بزغاله ای که از اونجا رد می شد می فهمید این دوتا چماره ان.
جلوی چش مای خودم مواد خرید و از روی نیممت بلند ش د. ولی نمی دونم یهو چی شد که هر دوتا شرو کردن به دویدن. چشمام گرد شد. اینجا چه خبر بود. به خودم یه تمونی دادم و همون موقع یمی از ک نارم رد ش دد و از روی شمشادا پرید و داد زد:
بدو پلیس!
کلمه پلیس و که شنیدم بی شتر هنگ کردم. پلیس؟ پلیس برای چی؟ چند ثانیه طول ک شید تا مغزم راه افتاد. دو د ستی کوبیدم تو سرم و عقب گرد کردم و در جهت م الفی که رکی دویده بود شرو به دویدن کردم. صدای هیاهو و جیغ و داد می اومد .راهم و کج کردم به سددمت خروجی پارک .یه لحظه مغزم راه افتاد. نه نباید این همه تند می دویدم. سددرعتم و کم کردم ولی نه خیلی زیاد. بالاخره سرعت من از یه آدم معمولی بیشتر بود. ناسلامتی رشته ام تربیت بدنیبود و بدنم آماده. ولی زیادی تند دویدن بیشتر شک برانگیز بود.
بدون اینمه به اطرافم نگاه کنم می دویدم. نگاهم به ورودی پارک بود. انگار که اونجا در باغ بهشت بود که من باید بهش می رسیدم.
خدایا غلط کردم. چیز خوردم. بابا به این زودی می خوای تاوان کارایی که کردم و س رم بیاری؟ من غلط کردم. از این در که رفتم بیرون یه راس ت می رم توی اون خونه آشعالی و تمام وسایلم و جمع می کنم و می زنم به چاک.
بالاخره رسیدم به در از در زدم بیرون و یه لب ند پهن اومد رو لبم.
خدایا دمت گرم. جستم!
ولی هنوز مزه این فمر توی دهنم ننشسته بود که یمی چنگ انداخت و کتفم و گرفت. منم طبق یه فرمول که روی نگین اعمال برگشددتم و خوابوندم توی فک طرز. وقتی زدم تازه فهمیدم چه غلطی کردم. دست طرز شل شد ولی شونه ام و ول نمرد. چش ماش عین گاو زخمی ش ده بود. با اون دس تش چونه اش و لمس کرد و با یه لحن تند گفت:
جایی تشریف می بردین؟ آب دهنم و قورت دادم.
خاک بر سرت شد سرمه دست روی مامور قانون بلند می کنی؟ با چ شمای وق زده زل زدم بهش. نمی دون ستم چی بگم.چند بار دهنم و باز وبسته کردم و بعد مثل منگلا گفتم:
سلام!
یعنی خاک بر سددر من با این حرز زدنم. لبم و گاز گرفتم. طرز یه خنده یهوری کرد و گفت:
علیک سلام!