نفوذ ناپذیر

فصل پنج

لهخ ند کم جونی زدم و زود جمعش کردم و دفتم:درس هت میفر مای ید...پگ بفرمایید بریم تا دیر نشده...

بعدش هم به ماشینم اشاره کردم...

لهخند زدو دفت:اجازه بدید با ماشههین خودم بیام که بعدش هم برم به کارام برسم...

ابروهام رو انداختم بالا و دفتم:اجازه ی ما هم دس ت ش ماس ت...پگ ش ما جلو برید من پشت سرتون حرکت میکنم...

سری با علامت تائید تکون داد...منم رفتم سمت ماشینم...

بیس ت دقیقه ای بود که توی راه بودیم که یکدفعه دیدم آقای مودت ماش ین رو زد کنار...منم راهنما زدم و دوشه ی خیابون،پشت سر ماشین آقای مودت نگه داشتم...آقای مودت کلافه از ماشین پیاده شد اومد جلوو دفت:بهخشید خانم کردانی من کاری برام پیش او مده که حت ما با ید برم...م عذرت میخوام ازتون...اما میشه خودتون تنهایی برین و خسارت رو بپردازین؟

بعدش هم ازکیفش پولشون رو درآورد و دفت:این پول تمام بچه هاست...اینم آدرس..اشکالی که نداره براتون؟؟؟

دفتم:نه جناب،چه اشکالی...بازم معذرت میخوام بابت کار بچه ها...

آقای مودت لهخندی زد و دفت:منم بازم میگم که تق صیر همشون بود...کاری ندارین؟

دفتم:نه به سلامت...

دستش رو تکون داد و دوید سمت ماشینش...

خدایی عج مرد با فرهنگ عاقلی بود...خوب خدایا به امید تو...برم این خسارت رو بدم که کلی کار دارم...

روبه روی دفتر محمدی وای ساده بودم و دا شتم به برجی که آدر سش تو د ستم مچاله شده بود نگاه میکردم.معلوم بود که این خ سارت پول خورد تو جیه شم نمیشه....عج ابهتی داشت...مخصوصا با نمای سنگ و شیشه ای که روش کار کرده بودن حسابی تو چشم میزد.

وارد لابی بزرگ ساختمون شدم و به سمت آسانسور حرکت کردم .....آسانسور شلوغ بود ولی من ا صلا حو صله ندا شتم که 8 طهقه رو از پله بالا برم....می ارزید صهر کنم برای آسانسور...

شرکت مهند سین م شاور برسام....وارد شدم...بعد از ورودی سمت چپ یه دختر نس هتا جوون پش ت میز نش س ته بود،به س متش رفتم و دفتم:روز بخیر خانم...لطفا به آقای محمدی اطلاع بدید که کردانی اومده...

منشی سری تکون داد و ازم خواست که کمی صهر کنم تا جلسه مهندس تموم بشه...

اعص هابم داغون ش هد...نمیدونم مهندس نمیدونس هت جلس هه داره که قرار نذاره؟کلی کار دارم...هروقت کارم بی شتره اینطوری می شه....عج شان سی دارما!

بی ست دقیقه دذ شت و دیگه دا شتم از ن ش ستن خ سته می شدم که من شی دفتمیتونم داخل بشم.

کسی که از اتاق بیرون نیومد....پگ چطوری جلسه داشتن؟ای خدا من به ایناچی بگم ها؟اصلا فکر نمیکنه شاید مردم کار و زنددی داشته باشن...اینا فکرکردن کین؟

وارد اتاق مدیریت شههدم ..... یه اتاق بزرگ که جز اون دری که ازش اومدم تو در دیگه ای نداشت...پگ حدسم درست بود واصلا جلسه ای در کار نهود...

ست اتاق قهوه ای کرم بود و معلوم بود دیزانری که طراحیش کرده واقعا کارش رو بلد بوده...مهلمان اتاق چرم بود و دوشههه دیوار هم یه دلدون بامهو دذاشههته بودن که به فضا روح داده بود...

با چرخیدن صههندلی محمدی به خودم اومدم و نگاهم رو از روی وسههایل به خودش معطوف کردم...

مردی که رو به روم می دیدم تقریها 30 س هاله به نظر میومد با چشههمای مشههکی...این اولین بار بود که تو عمرم این رنگ رو میدیدم،نه رنگ سههیاه...

سیاهی چشماش عادی نهود..سیاه بود و مغرور...با ابروهای پر پشت که غرور تو چشماش رو بیشتر نشون میداد و با پوزخند داشت منو برانداز میکرد...

وارد اتاق مدیریت شههدم ..... یه اتاق بزرگ که جز اون دری که ازش اومدم تو در دیگه ای نداشت...پگ حدسم درست بود واصلا جلسه ای در کار نهود...

ست اتاق قهوه ای کرم بود و معلوم بود دیزانری که طراحیش کرده واقعا کارش رو بلد بوده...مهلمان اتاق چرم بود و دوشههه دیوار هم یه دلدون بامهو دذاشههته بودن که به فضا روح داده بود...

با چرخیدن صههندلی محمدی به خودم اومدم و نگاهم رو از روی وسههایل بهخودش معطوف کردم...

مردی که رو به روم می دیدم تقریها 30 س هاله به نظر میومد با چشههمای مشههکی...این اولین بار بود که تو عمرم این رنگ رو میدیدم،نه رنگ سههیاه...

سیاهی چشماش عادی نهود..سیاه بود و مغرور...با ابروهای پر پشت که غرور تو چشماش رو بیشتر نشون میداد و با پوزخند داشت منو برانداز میکرد...

نه حوصله اش رو داشتم نه وقتش رو که منتظر بشم تا به حرف بیاد...سریع و جدی دفتم:کردانی هس تم...خواهر یکی از دخترهایی که باهاش ون تص ادف کردید...

از کیفم پول رو درآوردم و رفتم جلوی میزش و بدون اینکه نگاهش کنم پول رو دذاشههتم رو میزش و اومدم عق :لطفا چک کنید که کم و کسههری نداشههته باشه...

بعد هم به طرف محمدی نگاه انداختم...محمدی با غرور پول رو برداشههت و سرسری یک نگاهی بهش کرد و بعد دوباره دذاشتش رو میز...

س کوت توی اتاق حکم فرما بود...وقتم همینطور داش ت به هدر میرفت،برای همین همون طور جدی ادامه دادم:بازم معذرت میخوام بابت سهههل انگاری بچه ها..من باید برم...خدانگهدار...

عق درد کردم و خوا ستم برم که صدای مقتدرش تو اتاق پیچید:می شه ازتون خواهش کنم بنشینید؟

بردشتم سمتش و دفتم:بله...اما لطفا زیاد طول نکشه چون خیلی کار دارم...لهخندی زد که معنیش رو نفهمیدم...روی صندلی ن ش ستم و اون دوشی تلفنرو برداش ت و یک ش ماره درفت و دفت:خانم ش کیها لطفا دو تا قهوه برامونبیارید...

رو به من دفت:قهوه که میخورید؟

پوزخند زدم... تازه یادش اومده بود نظر بخواد...دفتم:من چیزی م یل ندارم آقای محمدی...

دوشی رو دوباره به دوشش نزدیک کرد و دفت:همون دو تا قهوه...

مردک انگار نمیفهمه میگم چیزی نمخوام...به من چه...بزار یک قهوه بیاره...

محمدی دوشی رو دذاشت و دفت:خانم....

کارام مونده بود اینم بازیش درفته بود...بی حوصله دفتم:کردانی هستم...

ادامه داد:بله خانم کردانی شما واقعا فکر میکنید من به این پول نیاز دارم؟ به حالت س والی نگاش کردم که پول رو برداش ت و از جاش بلند ش د و اومد روی صندلی روبه روی من نشست و پول رو محترمانه روی میز دذاشت...

با تعج نگاهش کردم که دفت:فقش به این خاطر خس ارت رو بهونه کردم که بهتون بگم اجازه ندید دختراتون بدون بزردتر سوار ما شین ب شن...این غری ضه سنیشونه که سرعت رو دوست دارن...عاشق این هستن که مهارت هاشون رو به نمایش بزارن و حتی به رخ بکشن...ماشین من خسارتش خیلی بیشتر از این ش د...اما من نیازی نمیهینم که خس ارت بگیرم...خدا رو ش کر که بلایی س ر خودشون نیومد...

دفتم:ممنون از راهنماییتون اما خودمون هم اینا رو بهشههون دفتیم...فقش یکسههوال برای چی بدون این که جلسهههه ای درکار باشهههه من رو منتظر ن گه داشههتید؟کاش به این فکر میکردید که همونطور که خودتون کار دارید مرد هم کار و زنددی دارن...

لهخند زد و دفت:دقیقا قصههدم همین بود نه توهین به شههخص شههما...اینکه خیلی راحت میشه آدم ها رو از کار و زنددی انداخت...

با لحن نسهههتا عصهههی دفتم:شههما از همه لحاظ میتونید خس هارتتون رو بگیرید...هر چه قدر هم که باشه...ما شما رو مجهور نکردیم بهخشید..خودتون بخشیدید پگ لطفا منت نزارید...

از جام بلند شدم و دفتم:باید برم...

اونم بل ند ش هد...از من یک سههر و دردن بل ند تر بود...د فت:نمیخواسههتم ناراحتتون کنم...

بدون توجه بهش خداحافظی کردم و اومدم بیرون...وای خدا عج آدمای نچسهی پیدا میشه...خدا بگم چکارتون نکنه دخترای بی فکر که مجهور میکنید ما رو هر حرفی رو تحمل کنیم...

بردشهتم و به تابلوی شهرکت نگاه کردم....شهرکت صهادرات و واردات قطعات اتومهیل برسههامهبه معنی آتش بزرگ(نگاهم کشههیده شههد به پنجره های بزرگ س هاختمان...محمدی از پش هت پنجره دس هت به سههینه داش هت نگاهم میکرد...ریلکگ سوار ماشین شدم و به سمت خونه رفتم...

***

وای خدا بازم این لهاس ها...دیگه حالم داره ازشههون بهم میخوره...خوب بودحداقل میتون ستم رو سریم رو عوض کنم...کیف رو روی دو شم انداختم و ازخونه زدم بیرون...

به پاتوق که رسههیدم اوفی کردم و وارد شههدم...دهمین روز اینجا بودن...خدایا کی خلاص می شم از این بیکاری؟از د ست یک م شت آدم علاف؟آدمایی که همه ی عمرشههون رو با سههیگار و دود و دم میگذرونن و دلشههون به بردن تو قماراشون خوشه...

سههلام کردم و رفتم روی صههندلی نشههسههتم...همه جوابم رو دادن...نگار دفت:شهرزاد خانم ما چطوره؟ پوزخندی زد و دفتم:معمولی...

نگار قه قه خندید...چش بود این؟مگه من چی دفتم؟حوصههله ی جر و بحث باهاش رو نداشههتم به خاطر همین س هاکت به افراد توی کافی ش هاپ خیره شدم...بع ضیا شاد...بع ضیا غمگین....بع ضیا عصهی...بع ضی ها هم آروم و بی تفاوت...

نگار دستی رو شونم دذاشت و دفت:حلوا درست شد...

دنگ نگاهش کردم که دفت:چش مات رو اینجوری نکن دختر...امروز عص ر پیشنهادم رو بهت میگم...

با خوشحالی بردشتم سمتش و دفتم:راست میگی؟ نگار با خنده دفت:کاسه ات رو بیار ماست بگیر... انقدر خوشههحال بودم که به مسههخردیش هم خندیدم...از حال و هوای درفتهاومدم بیرون و شنونده ی بحثای بیخودشون بودم...همش درباره ی مد لهاس و مو و آرایش و کیف و کفش حرف میزدن...در باره ی کنسههرت فلان خواننده بحث میکردن و به خاطرش به هم دیگه هم رحم نمیکردن...انگار حالا اون خواننده هه ک شته مردیه اینا ست تا یکی شون مرحمت کنه و بهش جواب مثهت بده...به بیخودی حرفاشون پوزخند زدم...ساعت شش کم کم دخترا عزم رفتن کردن...دیگه فقش من مونده بودم و سودند و نگار...

نگار روش رو کرد سمت من و دفت:خوب شهرزاد خانم و اما کار شما...

خودم رو به تشههویش زدم...کارم رو خوب انجام دادم چون نگار دفت:انقد نگرانی نداره که...

بهش دفتم:نگار برو سر اصل مطل...

نگار خندید و دفت:از یک خانم پیری باید مراقهت کنی...کاراش زیاده...خونه بزرده و غیر از تو و سودند چند تا م*س*تخدم دیگه هم هستن....

چهره ی متعج به خودم درفتم و دفتم:م*س*تخدم؟

نگار با پوزخند دفت:انتظار داشتی الان بگم برو رئیگ جمهور آمریکا شدی؟ با همون تعج ادامه دادم:پگ اینهمه وقت معطلی؟

نگار دفت:تو کم خونه ای نمیری...قصههریه برای خودش...با اینکه هزار جور امکانات دزددیر و دوربین و هزار تا کوفت و زهرمار دیگه تو خونه هسههت اما خوب باید از م*س*تخدم مورد اعتماد استفاده بشه...نظرت چیه؟

سههرم رو انداختم پایین و دفتم:کار دیگه ای میتونم بکنم؟مادرم حال و روز خوبی نداره...

نگار سههر تکون داد و دفت:میدونسههتم قهول میکنی...کار خوبی کردی...فردااولین کار میریم برات خرید...با این لهاس ها بری تو خونشههون پرتت میکننبیرون...

نیم لهخندی زدم و سرم رو به علامت تائید تکون دادم...

یک ورق از این ماموریت خورده بود...

من-خوب الان کجا بریم؟

نگار-یک جایی که فکر نکنم تو عمرت رفته باشی...

ناراحت شدم...من شهرزاد نهودم اما امثال شهرزاد که بدون...کار شون که به نگار کشیده...از حرف زدنش ناراحت شدم...

زد رو کمرم و دفت:ناراحت نشههو...حقیقت محض هه...امثال من و تو اده به خودمون باشه عمرا همچین جاهایی راهمون رو دم کنیم...

لهخند غمگینی زدم...منم که قشههر متوسههش جامعه بودم هیچوقت از اون بالا مالاها خرید نکرده بودم...مگه خل بودم برای یک مانتو کم کم پونصههد هزار تومن ناقابلم رو بدم؟

لهخند غمگینم به پوزخند تهدیل شد...تا چه حد فاصله ی طهقاتی...

نگاهی به سههودند کردم...متوجه نگاهم که شههد اومد سههمتم و دفت:راسههت میگه...نگران نهاش...

دفتم:تو چندمین بارته که میری؟

دفت:تو این یک سالی که پرستار خانمه بودم زیاد رفتم اینطرفا...خودت همه چیز رو میفهمی...

در پراید داغون نگار رو باز کردم و ن ش ستم... سودند هم جلو ن ش ست و نگارسریع راه افتاد...