فصل دوازده
حقا كه بچه اي! اين سواله تو مي پرسي؟
ا آخه كسي كه نمي ياد ثروت شوهر آدمو از باطن نگاه كنه همه ظاهرو مي بينن ... مهم ماشينه بعدم خونه ...
بتركي! ماشينش يه آزراي بادمجوني رنگه ... مقبول افتاد؟
به به! آزرا دوست دارم.
نه بابا بيا و دوست نداشته باش.
از جا بلند شدم و گفتم:
خب ديگه آتوسا زيادي داري حرف مي زني. قيافه ات هم برام تكراري شد من ديگه مي رم ...
كجا؟ بودي حالا؟ ماني ببينه اينجايي خوشحال مي شه.
مي خوام نشه! مي خوام برم پيش دوستام.
باشه دختره بي تربيت. كي بشه من خانوم شدن تو رو ببينم!
صبح روز عروسي!
توي راه با شبنم و بنفشه تماس گرفتم و خواستم كه بيان بيرون. هر دو حاضر و آماده سر فلكه منتظرم بودن. سوار كه شدن ريختن سرم كه
زود باش بگو چي شده! تند تند قضيه هر دو خواستگاري را تعريف كردم. آنها هم مثل من توي فكر فرو رفتن. دست آخر بنفشه گفت:
خودت نظرت چيه؟!
چه مي دونم من قصد ازدواج ندارم آخه ... اينو خوب مي دونم. گفتم شايد بشه در مورد صوري بودن ماجرا با يكي از اينا حرف بزنم و زير بار برن.
شبنم گفت:
عمرا! اينا هر دوشون عاشق توان. تو زن هر كدوم كه بشي ديگه تا آخر عمر زن همون مي موني.
ولي فكر كنم نيما زير بار بره ها ... چون اينطور كه مشخص بود خيلي عاشقهههههه ...
جمع كن آب لب و لوچه اتو آب ماشينو برداشت. عاشق نديده خاك بر سر ...
ا خوب چشم داشته باشين دو تا عاشقو به من ببينين. ولي خداييش حال كردم دو تا خواستگار با هم برام پيدا شده تو اين بي شووري...
بنفشه زد توي سرم و گفت:
خره زن هر كدوم از اينا كه بشي همون شب اول... پخ پخ ...
غش غش خنديدم و گفتم:
خوب مگه بده؟
هر دو ريختن روي سرم و حالا نزن كي بزن. با خنده خودم را عقب كشيدم و گفتم:
خيلي خب وحشيا ... شما بگين چه گلي توي سرم بگيرم...
شبنم گفت:
تو كه نمي خواي بري بشوري و بپزي؟ مي خواي بري اونور جدا بشي و برسي به درست درسته؟
آره درسته ...
بنفشه گفت:
البته اينم بگم تو وقتي جدا مي شي بابات نبايد بفهمه جدا شدي چون اونوقت تازه بيشترم روت حساس مي شه و مجبورت مي كنه كه برگردي
...
آره خوب اينم هست ...
پس دو تا كار بايد بكني ... يا اينكه يه مدت با طرف زندگي كني ... اونم به شكل دوستانه ... يا اينكه طرف غريبه باشه كه وقتي جدا ميشي خبرش تحت هيچ عنوان به گوش بابات نرسه ...
ايول .... همينه!
ولي نيما خوب بودااااا ...
صداي داد شبنم و بنفشه بلند شد و من با خنده سنگر گرفتم. بنفشه گفت:
نكنه جدي جدي عاشق اين تحوه شدي؟
خوب پس خفه شو ...
خفه ام شدي...
بنفشه قهر كرد و گفت:
اصلا من ديگه حرف نمي زنم.
آويزونش شدم و گفتم:
ا بنفشه شوخي نمودم ديگه ببخشيددددد ...
ديگه تكرار نشه
باشه حالا راه آخرو بگو ...
اول اينكه هر دو تاي اين شازده ها رو رد مي كني...
خب ؟
و دوم مي گردي دنبال يه كيس توپ ...
و شرايط اين كيس توپ ؟
خوشگل و خوش تيپ كه حالت به هم نخوره يه مدت ميخواي هم خونه اش بشي ... دوما مقبول از نظر شرايط اجتماعي كه بابات حاضر بشه تو
رو بده بهش ... و سوم هم اينكه فاميل نباشه به هيچ عنوان!
اووووه من چطوره برم سفارش بدم برام بسازن همچين آدمي رو ...
ديگه خودت مي دوني...
بميرين خوب راهنمايي كنين چند نفرو پيشنهاد بدين تا من انتخاب كنم ...
واي بعدش تازه بايد بريم خواستگاري...
سرمو گرفتم و گفتم:
اينم هست!
چي ديگه؟
مهريه ديگه!
وا خاك تو گورم مهريه كه ديگه مال منه ...
ديگه نه تا اين حد!
دقيقا تا اين حد ...
كسي رو تو نظرت نداري؟
چرا يه نفرو مي شناسم ...
كي؟
نگاهي خبيثانه به شبنم كردم و گفتم:
اردلان جون ...
صداي قهقهه من و بنفشه توي صداي جيغ شبنم گم شد:
خفه شوووووو اسمشو بياري چشاتو از حدقه در ميارم!
آخه مورد اكازيونه. از لحاظ اجتماعي مقبول .. خوشگل و خوش تيپ ... وضع توپ ... غريبه...
مبارك صاحبش كه من باشم باشه ... تو رو سننه؟
خب بابا خسيس ... نخواستم نوش جونت!
بنفشه گفت:
حالا جدي كسي تو نظرت نيست ...
نه بايد حسابي روش فكر كنم.
زياد وقت نداريا ... اين عمرته كه داره تلف مي شه.
شما دو تا قزميت ثبت نام كردين واسه دانشگاه؟
آره بابا از يه هفته ديگه هم كلاسامون شروع مي شه.
زبانو چي كار مي كني؟
اون حل مي شه شوهرشو بجورين ... زبانو شش ماهه فشرده مي رم اوكي مي كنم.
اوكي پس از الان پسرا رو مي ذاريم زير ذره بين...
رو به شبنم پرسيدم:
راستي ديروز چي كار كردي؟ شبنم با هيجان گفت:
خيلي سخت بود ترسا ... ولي با هر جون كندني كه بود انجامش دادم ...
عكس العملش چي بود؟
اولش جا خورد ولي بعدش اون از من بدتر شد ... داشت اشكم در مي يومد بهت هم اس ام اس دادم ولي شما از كوه اومده بودين و كپه
مرگتونو گذاشته بودين گويا گوشي بي صاحابتون هم خاموش بود.
خنديدم و گفتم:
آره خاموشش كرده بودم ... تو كه سوتي ندادي ... معلومه كه اون بدتر مي شه جواب سلام عليكه گل من! ولي مهم ذهنه اونه ...
يعني چي؟
يعني اينكه حالا هي پيش خودش فكر مي كنه چرا ترسا اينجوري شده؟ آيا كس ديگه اي اومده توي زندگيش؟ آيا منو فراموش كرده؟ مگه من
چي كم دارم كه ترسا ديگه منو نمي خواد؟ و هزار تا اگر و اماي ديگه تو ذهنش مي سازه!
خو چه فايده داره؟
آهان نكته همين جاست به سوال خوبي اشاره كردي فرزندم! وقتي اون زيادي به تو فكر كنه اونوقت مغزش نا خودآگاه نسبت به تو هورمون
اكسي توسين ترشح مي كنه ...
شبنم و بنفشه همزمان گفتند:
ن م ن؟
خنديدم و گفتم:
هورمون عشق خنگوليا ... و اين باعث مي شه كه حسابي جذب تو بشه بدون اينكه خودش بفهمه كه چي شد و كي شد؟
مطمئني؟
با خانوم دكتر درست صحبت كن! خانوم دكتر تا مطمئن نباشه حرفي نمي زنه!
اولالا!
شبنم از گردن من آويزون شد و لپامو عين جاروبرقي كرد توي دهنش و پر تف انداخت بيرون. گفتم:
اه اه! سيستم آبرساني مركزيت حسابي فعاله ها! برو يه ليوان آب بخور همه آب بدنت تخليه شد روي من مي ترسم خشكسالي بگيري بميري
...
زد توي سرم و گفت:
درد! تو احساس سرت نمي شه كه بي شعور!
خلاصه كه قرارمون با بچه ها اين شد كه در صورت پيدا شدن يك كيس مناسب همديگرو خبر كنيم. آنها را دم خانه هايشان پياده كردم و خودم
هم به سمت خانه رفتم.
عقلتو از دست دادي ترسا؟!!!
گوشيو از گوشم فاصله دادم تا صداي جيغ آتوسا كرم نكنه. وقتي خوب جيغ كشيد گفتم:
اي بابا! زندگي منه! حق ندارم خودم براش تصميم بگيرم؟
آخه كيو مي خواي از نويد بهتر؟ نيما هم شنيدم ازت خواستگاري كرده و به اونم جواب رد دادي! مي دوني به چه حالي افتاده؟ فكر كردم به اون جواب رد دادي كه نويدو قبول كني!
نه اين نه اون ... آقا ولم كن ديگه
حداقل يه دليل بيار...
من هنوز بچه ام ...
بيست سالته! بچه اي؟!
نفسمو با صدا بيرون دادم و گفتم:
خودتو يادت رفته بيست و سه سالگي شوهر كردي؟ پا هم كه بخوام بذارم جا پاي تو سه سال ديگه وقت دارم.
من خواستگار به اين خوبي اگه داشتم هجده سالگي شوهر مي كردم احمق!
بس كن ديگه آتوسا تو تا صبح هم كه جيغ جيغ كني من زير بار نمي رم نظرمم عوض نمي شه .پس سلام به ماني برسون خداحافظ ...
گوشيو قطع كردم و پرتش كردم روي تخت. بعدم از جا بلند شدم و رفتم به سمت اتاق بابا ... بايد باهاش اتمام حجت مي كردم. تقه اي به در زدم و بعد از شنيدن صداي بوق ( يا همون بفرماييد بابا) وارد شدم و درو بستم. بابا نگاهي به سرتاپاي من كرد و گفت:
چيزي شده كه تو امدي اينجا؟ عادت نداشتي بياي توي اتاق كار من ...
اومدم باهاتون جدي حرف بزنم ...
اوه بله ... بفرماييد منم جدي گوش مي كنم.!
بابا منو دوست داري؟
بابا لحظاتي نگام كرد و گفت:
مگه مي شه نداشته باشم ته تغاري؟
نمي ذاري برم بابا؟
انگار به كل فراموش كرده بود چون پرسيد:
كجا؟
كانادا ...
فقط سرش را به نشانه منفي تكان داد ... با عجز گفتم:
چي كار كنم كه بذاري برم؟ يعني هيچ راهي نداره؟
بابا لحظاتي نگام كرد و سپس گفت:
چرا يه راه داره ...
چه راهي؟!
شوهر كن بعد با شوهرت هر جا كه خواستي برو ...
اي خدااااااااااااااا چرا اينقدر ما دخترا بدبختيم دو روزه ديگه مي ترسم بهمون بگن حق نداري آب بخوري شوهر كن بعد اگه اون گذاشت آب
بخور. ايشاﷲ نسل مردا از روي كره زمين محو مي شد .انتظار نداشتم بابا هم حرف بقيه را بهم بزنه. با خودم گفتم شايد خود بابا راه حل بهتري
ارائه بده. ولي انگار تقدير برام خواباي ديگه اي ديده بود. با خونسردي گفتم:
اين آخرين راهه؟
آخرين و تنها ترين راه ...
از جا بلند شدم و گفتم:
باشه بابا ...
بدون زدن حرف ديگه اي از اتاق اومدم بيرون. عزيزجون ليواني شربت آناناس دستم داد و گفت:
نه نه چته؟ چن وقته راه به حال خودت نمي بري؟ عين كفتري كه مونده زير بارون بال بال مي زني؟ چيزيته؟
نه عزيز جون ... حل مي شه ... انشاﷲ كه حل مي شه ...
خوب نه نه اگه با من نمي خواي حرف بزني حداقل با خواهرت حرف بزن اون كه جونشه و تو ... خيلي هم نگرانته ...
باشه عزيز به وقتش با اونم حرف مي زنم ...
شبرتتو بخور يه ذره جون بگيري...
شربتو يه نفس سر كشيدم و ليوانشو دادم دست عزيز. دوباره راه اتاقم رو در پيش گرفتم. فكري تو ذهنم بود كه بايد حسابي روش كار مي كردم....
بالاخره پنج شنبه رسيد .برعكس پنج شنبه هاي ديگه حسابي استرس داشتم بيشتر از هميشه به خودم رسيدم ولي باز هم آرايش نكردم ساده
بهتر بود! شبنم و بنفشه تو سر هم مي زدن و مي خنديدن ولي من انگار توي اين دنيا نبودم فقط تو فكر نقشه ام بودم. بنفشه زد سر شونه ام و گفت:
چته؟! تو فكري؟!
هيچي ... چيزي نيست ...
تو گفتي منم باوز كردم .. عين اين اصيل زاده هاي انگليسي شدي! كلاس مي ذاري؟!
بخواب مينيم بابا! كلاسم كجا بود .. تو فكرم .
تو فكر شووور؟
نمي دونم ... شايد...
كسيو پيدا كردي؟
نمي دونم ... شايد...
كاسكو ....
طوطي عمه اته !
خب هي حرفتو تكرار مي كني عين طوطي...
چي بگم بهت؟
شبنم وارد بحث شد و گفت:
از دو هفته پيش كه با هم حرف زديم تا الان رنگ و روت كه حسابي پريده تر شده دل و دماغ درست و حسابيم كه نداري. اون هفته هم كه
نيومدي پاتوق اين هفته هم كه اومدي عين برج زهرمار شدي. به ما بگو چته شايد بتونيم كمكت كنيم...
بنفشه گفت:
تازه يادم رفته بود بگم اون هفته كه نيومدي تا رفتيم توي رستوران گربه هاي چشم رنگي يهو برگشتن طرفمون و پچ پچشون رفت بالا ... بعد
نمي دونم چي بهم گفتن كه آقا آرتان براي اولين بار افتخار دادن سرشونو آوردن بالا و يه نگاه مرحمت فرمودن سمت ما ... ولي باور كن همچين اخمي به ما و به دوستاش كرد كه هم ما و هم دوستاش شاشيديم تو خودمون ...
بي تربيت!
قربون تو برم من با تربيت!
ماشين را پارك كردم و گفتم:
بريزين پايين كار داريم...
بله ديگه چه كاري واجب تر از شيكم!
شبنم جيغ بنفش كشيد:
واي بنفشه اين فراريه دوباره اينجاست!
اون هفته هم بود ...
عجيب دوست دارم بدونم مال كيه...
شرط مي بندم مال صاحب رستورانه ...
دستشونو كشيدم و گفتم:
اينقدر حرف نزنين بياين بريم...
همه با هم وارد شديم و اول از همه نگاهم به سمت ميز گربه هاي چشم رنگي كشيده شد .هر چهارنفر حضور داشتن و قبل از ما حاضريشان را
زده بودن. بي توجه به آنها نشستم سر ميز و مشغول باد زدن خودم شدم. بنفشه گفت:
گرمته؟ هوا كه ديگه گرم نيست! من سردمم هست ...
بنفشه چه خبر داشت از درون سوزان من! از كجا مي دونست دوستش چه مسئوليت سنگيني روي دوشش داره سنگيني مي كنه؟ دوباره نگاهم
به آن سمت كشيده شد. آرتان هم يك لحظه سرش را بالا گرفت. چشمان خمار عسلي رنگش در ميان صورت گرد و برنزه اش مي درخشيد .
بنفشه كنار گوشم ناليد: