گوهر مقصود

فصل نه

نزدیکم شد، پوست صورتش داشت قرمز می شد، با صدای لرزونی گفت:

چرا دیروز پیراهن مردونه توی تنت بود؟

پاهام که زیر میز بود رو به هم پیچیدم. یه چیزی مثل حالت تهوع به جونم افتاد. بابا تو ذهنت چی می گذره؟ خدایا نکنه سررکته کنه؟ چند بار لب هام و بستم و باز کردم تا حرفی بزنم، ولی هیچ صدایی ازم خارج نشد.

انگار که با خودر حرف بزنه ادامه داد:

چرا داد نزدی؟! چرا از همسایه ها کمک نخواستی؟! اون خونه ها همه به هم دیگه چسبیدن!

با صدایی که می لرزید گفتم:

بابا چرا نمی گی داری به چی فکر می کنی؟

با نگاهی که وا سه آب کردن یه کوه کافی بود بهم زل زد. لرزر ا شک رو توی چشم هار دیدم. ولی اشک های من زود تر باریدن. صدای مامان اومد:

عباس آقا؟

بابام سریع نگاهش رو از من گرفت و از آشپزخونه بیرون رفت. لب هام لرزید و به هق هق افتادم. دستم رو جلوی دهنم گذاشتم تا صدام بیرون نره. هر چند که احتیاجی به مخفی کاری نبود.

***

تا ظهر سعی می کردم زیاد تو دست و پا نباشم، هر چند انگار خود مامان هم فهمیده بود حال زیاد مسرراعدی ندارم. بر خلاف تصررورم مامان پیش زن عمو طاهره نرفت تا بگه بیاد کی سه های پ شم رو ببره. سر ظهر ا سما با ورودر به خونه رو به مامان گفت:

مامان سعید الان تو کوچه بود، گفت مامانش پرسیده کی بیان واسه بار زدن تشک ها!

مامان از آشپزخونه بیرون اومد و در حالی که بهش چشم غره می رفت گفت:

زن عموت لاله که سعید از تو می پرسه؟ اسما شونه هار و بالا انداخت و گفت:

من چه می دونم!

رو پشتی رو درست کردم و با پوزخندی گفتم:

زن عمو لال نیست مامان! سعید دنبال بهونه اس واسه خود شیرینی!

اسما اخم کرد و گفت:

یعنی چی!

مامان انگشت اشاره ر و به نشونه تهدید به سمت اسما گرفت و گفت:

به ولای علی اسما بشنوم...

اسما با صدای بلند گفت:

چی واسه خودتون می برین و می دوزین! من هیچ حسی به سعید ندارم.

مامان چشم هار گرد شد و گفت:

تو غلط کردی حس داشته باشی ورپریده!

و به سررمت اسررما دوید که اسررما هم پرید تو اتاق و در رو بسررت. غیر ارادی خندیدم و گفتم:

از تک تک لحظه های زندگی آرامش می باره!

مامان در حالی که به آشپزخونه می رفت غر زد:

هنوز تکلیفمون و با بزرگه روشررن نکردیم کوچیکه هم خودر و می ندازه وسط!

صدای در حیاط اومد. من و مامان به هم نگاه کردیم. با درموندگی گفتم:

خدا کنه زن عمو نباشه!

مامان گره روسریش رو از پشت گردنش باز کرد و گفت:

نمی دونم! برو باز کن ببین کیه.

چ شمی گفتم و به سمت در رفتم. فاطمه خانوم زن حاج محمد بود .یه پیرزن مهربون که یه عینک ته استکانی به چشمش داشت و چادرر رو همیشه خدا دور کمرر می بست. اما این بار خانومی روی سرر انداخته بود!

تعارفش کردم بیاد داخل. جعبه ی نبات رو د ستم داد و ضمن احوال پر سی با هم وارد خونه شدیم. مامان به سمتمون اومد و به فاطمه خانوم د ست داد و با دیدن جعبه ی نبات، در حالی که تعجب کرده بود گفت:

چرا زحمت کشیدین!

فاطمه خانوم که به هن و هن افتاده بود نشست و به پشتی تکیه داد و گفت:

آدم واسه امر خیر که دست خالی و بدون شیرینی نمیره!

لب هام و به داخل کشیدم تا نخندم و سریع وارد آشپزخونه شدم .یعنی تو این هاگیر و واگیر فقط خواستگار کم داشتیم.

فاطمه خانوم از توی هال خطاب به من حرف می زد:

ساغر جان باز خودت و به کدوم در و دیوار کوبیدی!

مامان هم جواب داد:

از روی پله ها افتاده.

دو تا استکان برداشتم و چای ریختم و توی سینی گذاشتم و قندون رو پر از قند کردم و رور هم شکلات گذاشتم و به هال برگشتم و جلوی فاطمه خانوم نگه داشتم. دو دستی سینی رو از من گرفت و گفت:

بشین دخترم، که من شکل خواستگاری کردنم هم فرق می کنه.

مامان لبخند گیجی زد و گفت:

حاج خانوم اگه اجازه بدین ساغر بره توی اتاقش آخه...

فاطمه خانوم با لبخندی گفت:

نه لیلا جان. نمی خواد. ساغر که دیگه بچه نیست!

نیشم تا بنا گور باز شده بود و به صورت فاطمه خانوم زل زده بودم. کنارشون نشستم. دو طرف لب های مامان به پایین برگشته بود و با حرص داشت به من نگاه می کرد. لبخند گل و گشادم و جمع کردم.

فاطمه خانوم در حالی که دستش رو شونه ی من بود رو به مامان گفت:

ساغر هم عین دختر من.

بعد رو به من لبخندی زد و گفت:

ساغر جان، مهدی و محمود من و که می شناسی!

ابروهام بالا رفت و با تعجب نگاهش کردم.

مهدی من دیپلم داره و می خواد بره دانشگاه اگه خدا بخواد. محمودم هم که ت صدیق شیش و گرفت درس و ول کرد و چ سبید به ک سب و کار و شکر خدا کار و بارر هم خوبه.

مامان با لبخند گیجی گفت:

حالا فاطمه خانوم واسه آقا محمود اومدین یا آقا مهدی؟ فاطمه خانوم شکلاتی توی دهنش انداخت و گفت:

به خدا خودم هم موندم چی بگم! چند روز پیش محمودم باهام حرف زد. تو خونه بحث افتاد مهدی پرید بهش که من خیلی وقته به س راغر فکر می کنم!

منم برای این که بینشون جنگ نشه گفتم واسه جفتشون بیام خواستگاری.

مامان لب هار و به هم ف شرد و بعد سریع یه شکلات بردا شت و گذا شت دهنش. فاطمه خانوم هم با عشق زل زد به من.

اسما از اتاق در اومد و سلام کرد و کنار من نشست. فاطمه خانوم با لبخندی رو به اسما گفت:

خوبی دخترم؟

اسما هم سرر و تکون داد و گفت:

ممنونم. چه عجب از این ورا فاطمه خانوم!

نیش فاطمه خانوم تا بنا گور باز شد و جواب داد:

خدا بخواد باز هم میام.

انگار که از جواب بله ی من مطمئن بود! مامان که پشرت سررر از خنده غش کرده بود. فاطمه خانوم منتظر به من نگاه کرد و گفت:

چی میگی ساغر جان؟ مهدی یا محمود.

یهو اس مای خاک بر س ر غش غش خندید. فاطمه خانوم ابرو در هم کش ید و گفت:

نخند بچه! از خواهرت یاد بگیر یه کم سنگین بار!

به بازوی اسما ضربه زدم و رو به فاطمه خانوم گفتم:

فاطمه خانوم این جوری که نمی شه!

کاملا حق به جانب گفت:

چرا نشه دخترم! تو یکی رو انتخاب کن. مهدی یا محمود؟ در حالی که سعی می کردم از خنده منفجر نشم گفتم:

حاج محمد.

یهو فاطمه خانوم چشم هار گرد شد و با گیجی گفت:

ها؟!

مامان که دیگه نف سش بالا نمی اومد. د ستش رو گذا شت رو شونه ی فاطمه خانوم و در حالی که سعی می کرد عادی جلوه کنه گفت:

فاطمه خانوم. این درس ت نیس ت، س اغر به هر کدوم از پس ر ها که جواب مثبت بده در آینده به مشکل بر می خورن. و دو برادر شکشون نسبت به هم تا همیشه توی دلشون می مونه.

فاطمه خانوم چشم غره ای به من رفت و گفت:

که حاج محمد آره؟ گیس بریده من از تو تعریف کردم!

گور من و چسبید:

برم به بابات بگم؟ دستم رو به گوشم رسوندم:

آی آی کنده شد فاطمه خانوم.

فاطمه خانوم گوشم رو ول کرد و خندید و گفت:

وقتی محمود گفت از تو خو شش اومده کلی ذوق کردم. اما وقتی مهدی هم این حرف و زد دیگه دو دل شدم، اومدنم اینجا فقط از سر وظیفه مادریم بود ،وگرنه من هم با مادرت موافقم.

یا علی گفت و از روی زمین بلند شد. من و ا سما و مامان هم بلند شدیم. رو به فاطمه خانوم گفتم:

شوخی کردم فاطمه خانوم یه وقت به دل نگیرین!

لبخندی زد و گفت:

نه دخترم. چرا به دل بگیرم!

و علی رغم تعارف های مامان خداحافظی کرد و رفت. همین که در حیاط بس ته ش د اس ما ش روع کرد به قهقهه زدن. مامان در حالی که س عی می کرد نخنده رو به من گفت:

برو خدات و شررکر کن خندید. آخه دختر تو همسررن فاطمه خانوم یا حاج محمدی؟!

به دیوار تکیه دادم و گفتم:

الکی الکی دو تا خواستگار خوب و پروندیما!

دسته موی اسما رو کشیدم و گفتم:

اگه غش غش نمی خندیدی! تو رو واسه مهدی می گرفت جفتمون می رفتیم خونه بخت!

مامان با چشم های گرد شده گفت:

نه مثل اینکه من باید کار نیمه تموم فاطمه خانوم و تموم کنم و گور تو رو بپیچونم. دیگه حیا رو کلا گذاشتی کنار!

خندیدم و گفتم:

دوست نداری شاد باشم؟

مامان مشکوک نگاهم کرد. با لبخند غمگینی ادامه دادم:

پس هیچی نگو. معلوم نیست تا کی بتونم بخندم!

با این حرفم مامان تو فکر رفت و با شونه های آویزون به آشپزخونه رفت. رو به اسما با صدای آرومی گفتم:

بیکاری؟

سرر رو تکون داد. تکیه ام رو از دیوار گرفتم و گفتم:

بیا کمک کن کیسه ها رو ببریم انبار ،یه وقت بارون می زنه خراب می شن.

و دو تایی از خونه خارج شدیم.

***

مامان رو به من و اسما که هر دو به غذای دست نخورده بابا زل زده بودیم اشاره کرد که غذامون و بخوریم. و خودر با صدای آروم رو به بابا گفت:

- بد مزه شده؟

و بابا متوجه نشد. قاشقم رو توی بشقاب گذاشتم و رو به مامان گفتم:

ممنون. من دیگه نمی خورم. تموم شد صدام کن بیام جمع کنم.

صندلیم و عقب فرستادم و بلند شدم، بابا سرر و بالا آورد و با اخم گفت:

کجا؟ با تعجب گفتم:

گفتم که! دیگه نمی خورم ... سیر شدم.

بابا نگاهی به بشقاب من که هنوز به نیمه هم نرسیده بود انداخت و گفت:

بشین بخور، تو که چیزی نخوردی!

صندلی رو به میز چسبوندم و گفتم:

کافی بود.

و از آ شپزخونه خارج شدم. به اتاقم رفتم و روی تخت دراز ک شیدم و توی دلم گفتم:

- خدا کنه علت به هم ریختگی بابا من نباشم.

و هنوز آمین نگفته بودم که ضررربه ای به در خورد و بعد در اتاق باز شررد و بابا وارد شد. روی تخت نشستم؛ بابا نزدیک اومد و لبه ی تخت نشست.

نمی دونم چند دقیقه گذشته بود که بالاخره سکوت رو شکست:

تو بچه ای ساغر؛ نمی فهمی چه به روزتو و ما اومده.

اخم کردم؛ خوبه که اتفاقی نیفتاده بود! ترجیش دادم سکوت کنم. بابا ادامه داد:

امروز سررلیم خودر اومد مغازه. م*ر*ت*ی*ک*ه پررو می گه بیا این دو تا رو عقد کنیم.

با خشم به من زل زد و گفت:

انگار من غیرت ندارم! انگار ناموس سرم نمی شه!

و من مونده بودم که چه جمله ای بگم تا منکر حرف بابا بشررم. سرررم رو غیر ارادی از ترس عقب بردم و گفتم:

دور از جونت بابا!

نگاهش و از من گرفت و به در بسته ی اتاق زل زد:

موندم وقتی مسعود بعد از امتحانار میاد چی بهش بگم!

اخمی کردم و صورتم رو جلو بردم و با چشم های ریز شده گفتم:

چرا باید چیزی به مسعود بگی! به اون چه ربطی داره؟ بابا ساکت شد. دستم رو روی بازوی بابا گذاشتم و گفتم:

بابا چرا جواب نمی دی؟

باز هم چیزی نگفت. ش رک بدی به دلم افتاد که تا نمی پرسرریدم آروم نمی گرفتم. با صدای لرزون به زبون آوردمش:

به عمو نگفتی من جوابم منفیه نه؟ حرفی نزد. لب هام لرزید:

حتما نگفتی که زن عمو کیسه های پشم رو آورده و حیاط ... نه!

یاد مامان و حرف امروز صبش بابا افتادم. قلبم تند تپید. گفتم:

این که به مامان گفتی کیسه ها رو برگردونه...

اشک تو چشم هام جمع شد:

نمایش بود نه؟! جلوی من نقش بازی کردین تا بابای خوبی ...

حرفم رو خوردم .یاد نامه ی مسررعود افتادم. اگر بابا حرفی به اون ها نگفته بود پس چرا مسررعود اون نامه رو داد؟! تک تک جملات نامه به خاطرم اومد؛ پس منظورر از این که گفت کامل پدرت رو منصرف کن...

بابا سرر رو به سمتم چرخوند و گفت:

می خواستم فرصتی پیدا کنی که با خودت کنار بیای.