فصل یازده
مادر فرهاد اومد خونه ی ما و حرف خواسررتگاری رو پیش کشررید و مامان همآب پاکی رو ریخت روی دستشون که عروسی من نزدیکه.
امتحان خیاطیم رو توی آموزشررگاه سرروری جون دادم و قبول شرردم، اما هنوز مدرک دیپلمم نیومده بود. کبودی های روی ص ورتم کاملا از بین رفته بودن. با عالیه هم خیلی کمتر برخورد داشتم. نمی دونم شاید هم اشتباه می کردم ولی باهام سنگین شده بود!
و اما مهم ترین اتفاق! بابا هفته ی پیش نامه ای نوشررت و داد دسررت قاسررم ،پ سری که امین بابا بود. و فرستاده بودر تهران پیش م سعود؛ نامه ای که تور اتفاقات پیش اومده رو کامل شرح داه بود و تصمیم رو گذاشته بود به عهده ی خود مسعود و حالا جواب اون نامه اومده بود.
در پاکت رو باز کردم و نامه رو بیرون ک شیدم. ب سم الهی گفتم و تای کاغذ رو باز کردم:
- سررلام عمو جان. شررما می دونین که من شررما رو حتی از پدرم هم بیشررتر دوست دارم و اگر حمایت های شما نبود من اینی که الان هستم نبودم. ساغر که دختر شایسته ایه و عزیز دردونه ی شماست و سر من منت گذاشتین و اون رو برام در نظر گرفتین، هر کس دیگه ای هم بود بی هیچ چون و چرایی قبول می کردم. احتیاجی نبود که خودتون و اذیت کنید و بخواین چیزی رو توض یش بدین. من با خود سرراغر حرف زدم و می دونم شررما در تربیتش سررنگ تموم گذا شتین. به مادرم بگین مقدمات عرو سی رو برای هفته ی آینده آماده کنه. تا هفته ی دیگه خدا نگهدار.
بغض کردم .یعنی چی ؟ این مسعود، توی این نامه، با مسعود نامه ی من زمین تا آسمون فرق داره. همین طور با مسعودی که توی اتاقش دیدمش. دوباره نامه رو خوندم.
می دونم بی نهایت خاک بر سرررم ولی این جمله رو چند بار خوندم .«من با خود ساغر حرف زدم و می دونم شما در تربیتش سنگ تموم گذاشتین.» دقیقا کجای حرف زدن با من به این نتیجه رسید؟ قلبم آروم گرفته بود اما در واقع بی قرار بود .یه حس گنگ که فقط می شد به خدا توکل کرد.
نامه رو توی پاک گذاشررتم. بذار بابا دعوام کنه. باید می فهمیدم تو نامه چی نوشته که حالا فهمیده بودم.
به آشپزخونه رفتم و کنار مامان ایستادم و چاقو رو ازر گرفتم و در همون حال گفتم:
مامان دروغ گفتم.
مامان به سمتم برگشت و متعجب گفت:
چی رو دروغ گفتی؟
شروع کردم به پوست کردن سیب زمینی ها و لبخند گیجی زدم و گفتم:
عالیه نبود، قاسم بود جواب نامه ی مسعود و آورده بود.
مامان رنگش پرید و گفت:
خب؟
شونه هام و بالا انداختم و سکوت کردم .یکی از صندلی ها رو عقب کشید ودر حالی که می نشست، گفت:
غیر از این بود تعجب می کردم! پسره درس خونده س! نمیاد با این شرایط.. رفتم میون حرفش و گفتم:
چی می گی مامان واسرره خودت؟ مسررعود گفته به مادرر بگیم مقدمات عروسی رو آماده کنه.
مامان چند ثانیه بی حرکت بهم زل زد و یهو بلند شد و از بازوم نیشگون گرفت و گفت:
ذلیل مرده چرا اینقدر من و حرص میدی، خبر مرگم حامله ام.
با خنده خودم و ازر دور کردم و گفتم:
مامان تو رو خدا دیگه من و نزنین. بذار یه کم کبود نباشم!
مامان هم لبخندی زد و گفت:
اگر تو اون پدر و خواهرت گذاشتین من به ماه نهم برسونم این بچه رو!
لبخندی زدم و هیچی نگفتم. نزدیکم شد و د ست هار و از هم باز کرد و من رو در آ*غ*و*ر گرفت و آروم گفت:
مبارکت باشه دخترم.
و زمزمه کرد:
خدایا شکرت.
***
صدای در حیاط اومد. اسما سریع از روی تخت بلند شد و گفت:
من می رم باز کنم. حتما زن عمو اومده.
و از اتاق بیرون رفت. کش موی آبی رنگی که توی دست هام بود به پشت سرم بردم و همزمان که به دست مامان می دادمش گفتم:
مامان ببندر کافیه.
مامان هم سریع دم بافته شده ی موهام و بست و از روی تخت بلند شد، خودم هم که جلوی پار روی زمین ن ش سته بودم بلند شدم. د ستی به دامن سارفون آبیم کشیدم و هر دو از اتاق خارج شدیم.
فاطمه خانوم و زری جون و لعیا مامان عالیه و خود عالیه بودن. با دیدن فاطمه خانوم یاد پس رهار افتادم و بی اراده نیش م تا بناگور باز ش د. لعیا خانوم کل ک شید و همزمان فاطمه خانوم شروع کرد روی دایره ای که د ستش بود ضرب گرفتن. مامان رو به اسما گفت:
در حیاط رو باز بذار مادر ،یه وقت کسی پشت در نمونه.
خوب بود، همه چیز بیش از حد خوب بود! اونقدر که دلشرروره ی کوچیک و زیر پوستیم کمرنگ و شاید هم بی رنگ شده بود!
خواهر بزرگ مسعود که یزد زندگی می کرد صبش از یزد حرکت کرده بود و قرار بود چند روز عرو سی رو اینجا با شه. همه به تکاپو افتاده بودن و من هم سعی می کردم با لب های کش اومده به لبخندم اون بخش از مغزم که مدام موج منفی می فرستاد رو نادیده بگیرم.
زری جون از مامان خواس ت یه روس ری رنگ روش ن بیاره و مامان روس ری سفید گل مخملی آورد و روی سرم انداختن و دسته هار و بالای پیشونیم گره زدن. زری جون نخ ا صلاح رو به گردنش انداخت. اما شروع نکرد تا وقتی که زن عمو اومد و اولین اسررکناس رو توی گره روسررریم گذاشررت. همه تبریکگفتن و زری جون شروع کرد به بند انداختن.
و فاطمه خانوم یک نفس زد و خوند و بعضرری جاهار رو هم، همه همراهیمی کردن، اسررما از ذوق بیش از حدر هر بار از کسرری پذیرایی می کرد می افتاد به ر*ق*ص و سررعی می کرد ر*ق*صررش رو با آهنگ عجیب و غریب فاطمه خانوم وفق بده!
دو روز پیش بابا نامه رو خوند. ا شک شوقی که توی چ شمش ن ش ست باعث شد حس پ شیمونی که بابت قبول این ازدواج دا شتم پر بک شه. پدرم تو این یه ماه شکسته بود، و من ناخواسته مسببش بودم.
م سعود هنوز نیومده بود و من بی اندازه دو ست دا شتم سریع تر بیاد و باهار صحبت کنم. صدای زری جون تو گوشم نشست:
چرا چشم هات و بستی عروس خانوم؟ دردت میاد؟ بدون اینکه چشم هام و باز کنم لبخندی زدم و گفتم:
نمی تونم باز نگه دارم. سررنگین ش رده! نه خیالت راحت اولش یه کم درد داشت، الان پوستم داغ شده.
می دونستم تا شب عروسی نمی تونم مسعود رو ببینم، مگر مخفی که اون هم ممکن نبود؛ چون م سعود درست روز قبلش می اومد و اونقدر کار سرر می ریختن که دیگه فرصتی پیش نمی اومد.
مبارکه دخترم.
صدای زری جون بود. چشم هام و به زور باز کردم. جمعیت زیادی دور تا دور خونه نشسته بودن که باعث شد شدیدا خجالت بکشم. نگاهم تو نگاه غمگین عالیه گره خورد. چرا غمگین بود! مگر عالیه دوسررت من نبود؟! یعنی هنوز هم به نفع فرهاد فکر می کرد!؟
به رور لبخندی زدم، اون هم متقابلا لبخند زد. زن عمو من و تو آ*غ*و*ر کشید.
تا یک سراعت بعد هم چنان محفل غیبت گرم بود. من هم بارها صرورتم رو با آب سرد شستم تا ذره ای از قرمزیش کم کنم. فکر کنم بیش از پنجاه بار هم از جلوی آینه رد ش ردم و از دیدن خودم ذوق کردم. فکر نمی کردم اینقدر تغییر کنم! حسابی خودشیفته بازی در آوردم.
بعد از رفتن میهمان ها هم آماده شرردم و به همراه زن عمو و مامان رفتیم خرید لباس عروس. من کلا خیلی زود پسند بودم. از لباسم هم خیلی خوشم اومد .مخ صوصا د ست کش های توری و طرحدارر. زن عمو و مامان به سلیقه ی خودشون برام یه انگشتر پر نگین و سنگین هم خریدن. به غیر از سایز انگشتم اصلا من و آدم حساب نکردن.
زنعمو بر عکس شوهرر، که عمو حاج علی با شه طبع بلندی دا شت و اصلا خس یس نبود. گاهی اوقات با خودم فکر می کردم باید زن عمو، آبجی بابا می شد و عمو شوهر عمه ام!
باز تفکر من خیلی بهتر از اسما بود که یه بار تو بچگی به بابام گفت چرا نرفتی زود تر از عمو با زن عمو عروسی کنی؟!
شب توی اتاقم لبا سم رو تنم کردم تا بابا ببینه. با این که سفید بود ولی لاغری بیش از حدم باز هم به چشررم می اومد؛ اما ضررایع نبودم. از آسررتین های کله قندی لبا سم خوشم می اومد و عا شق دامن چند کلوشه ار شده بودم. بابا با تحسین نگاهم می کرد و می دیدم می خواد بیشتر از همیشه ابراز علاقه کنه اماانگار بلد نبود!
به همین خاطر من پیش قدم شرردم و در حالی که هنوز لباس عروسررم تنم بود خودم رو به آ*غ*و*شش سپردم و با صدای بغض داری گفتم:
بابا از من راضی هستی؟
بابام روی موهام و ب*و*سه زد و گفت:
بیشتر از همیشه، بیشتر از اونچه که فکرر رو بکنی.
و من نفهمیدم بغ ضم نا شی از خو شیه! یا از اینکه بابا باز هم به خاطر م سعود از من راضی شده بود!
گره روسریم و محکم کردم و رو به سعید و حمید پسرعموی ناتنیم گفتم:
روی تخت هم می شه وسایل گذاشت، فقط زیاد نباید سنگین باشه.
صدای مامان از بیرون اتاق شنیده می شد:
آقا قاسم اون ها شکستنین. مواظب بار.
اسما به شونه ام زد و گفت:
الهام تو حیاط منتظرته.
چادرم رو از روی دستگیره در برداشتم و رو به سعید گفتم:
راستی سعید بابا گفت بهت بگیم. غروب بری از ملارضا...
اومد میون کلامم:
اسما گفت که گوسفند و بگیرم.
خدا خفه کنه این اس ما رو! س رم رو تکون دادم و جعبه ی لباس عروس م و از روی تختم برداشتم و از اتاقم خارج شدم. و اون ها رو تنها گذاشتم تا به کمک مادرم و قاسم جهیزیه ام رو توی اتاقم بذارن.
گفتم پسر عموی ناتینم. آخه پدر بزرگ پدریم چند تا زن داشت که بابای من و عمو حاج علیم با هم اصرررل بودن و بق یه از زن های دی گه ی پدر بزرگم .
اونقدری که با خونواده عمو حاج علیم صررمیمی بودیم با بقیه نبودیم. عین همسایه و یا دوست! مراسم به مراسم یا عید به عید. و گاهی شب نشینی!
وارد حیاط که شدم دیدم عالیه داره با الهام ،یعنی خواهر م سعود صحبت می کنه. بهشون که رسیدم عالیه دست هار و جلو آورد و جعبه لباس عروس و از دستم گرفت. متعجب نگاهش کردم که لبخند کمرنگی زد و گفت:
داشتم با الهام خانوم صحبت می کردم که من به جار باهات بیام.
الهام لبخندی زد و گفت:
اتفاقا خیلی بهتره، در عوض من هم با کمک بقیه اتاق عقدت رو درست می کنیم.
ظاهرا توافق هاشون رو انجام داده بودن و نظر من چندان اهمیتی نداشت، پس با شه ای زیر لب گفتم و از الهام جدا شدم. هنوز به جلوی در نرسیده بودم که اسما صدام زد:
ساغر ساغر؟
ایستادم. به سمتم دوید و جعبه ی کفشم رو به دستم داد و گفت:
این و جا گذاشتی.
لبخندی زدم و جعبه رو از دس تش گرفتم و با عالیه راهی ش دیم. خوش بختانهآرایش گاه زری جون درس ت کوچه ب*غ*ل بود و احتیاج به پیاده روی زیادی نداشتیم.
جلوی در آرایشگاه بعد از زدن در منتظر موندیم که در رو برامون باز کنن. عالیه به دستم که روی در بود اشاره کرد و گفت:
کف دستت رو ببینم؟
دستم رو نشونش دادم، جای حنای دیشب یه مقدار، کف دستم رو رنگی کرده بود. هر دو لبخندی زدیم و اون گفت:
دوست ندارم.
به کف دستم خیره شدم و گفتم:
من هم دوست ندارم.
و با لبخندی رو بهش ادامه دادم:
ایشاله هر وقت قسمتت شد نذار برات حنا بذارن.
همزمان با پوزخندر در حیاط باز شرد و شراگرد زری جون بهمون خور آمد گفت...
... یک ساعت گذ شته بود و من حا ضر و آماده روی صندلی آرای شگاه چرت می زدم تا بیان دنبالمون.