قرار نبود

فصل شش

گوش هاي بنفشه و شبنم عين رادار دراز شد و اين طرفم و آن طرفم چهارزانو روي زمين نشستند و همزمان گفتند:

خب؟

خب نداره ... از اولم معلوم بود چي مي شه

نذاشت؟

نه ... گفت نمي شه!

اگه ميذاشت جاي تعجب داشت.

حالا مي گين چي كار كنم؟

حالا مي خواي چي كار كني؟

چپ چپ نگاهشان كردم و گفتم:

منو باش با چه دو تا اسكولي دارم يعني مشورت مي كنم!

بنفشه دستي توي موهايش كشيد و گفت:

آخه چي بهت بگم. با بابات نمي شه در افتاد!

مي دونم ... ولي راه ديگه اي هم برام نمونده.

بهتره نيروتو صرف يه كار ديگه بكني.

چه كاري؟

راضيش كن اسمتو بنويسه كلاس كنكور كه سال ديگه قبول بشي.

چي مي گي بنفشه؟ تو خودتم عين من يه سال پشت كنكور موندي! مي دوني چه دردي داره ... حالا انتظار داري من يه سال ديگه هم بمونم؟

آخه راه ديگه اي نداري! باباي تو خيلي غد و يه دنده اس. عمرا اجازه نمي ده .من مي دونم حتي اگه اجازه هم بده خونتو تو شيشه مي كنه. نمي

ذاره اونور آب يه آب خوش از گلوي تو پايين بره.

من از اونم غدتر و يه دنده ترم. دختر خودشم! در ضمن اونش مهم نيست. من فقط پام برسه اونور ... بقيه اشو خودم مي تونم درست كنم.

پاسپورتتو گرفتي؟

پارسال كه مي خواستيم بريم تركيه گرفتم. با بابا مشترك بودم ولي چون هجده سالم تموم شده بود مجبور شدم جداش كنم.

شبنم با هيجان گفت:

واي گفتي هجده سالت تموم شده ياد تولدت افتادم ... كي بود؟

چپ چپ نگاش كردم كه گفت:

چيه؟

اولا كه اين وسط چه ربطي داشت؟ به قول معروف كار بد صدادار چه ربطي داره به شقيقه؟ دوما توي قزميت تولد دوستتو نمي دوني كيه؟

نيشش باز شد و گفت:

بيست و شش اسفند ... درسته؟

پشت چشمي نازك كردم و گفتم:

بله.

تولد مي گيري؟ تولد پارسالت خيلي خوش گذشت!

آره ميگيرم .شما پسر نديده ها بايدم با ديدن اون همه پسر تو تولد من ذوق مرگ بشين.

خداييش ترسا من موندم با اون همه پسر خوشگل و نانازي كه تو فاميل شمان تو چرا تا حالا دست به كار نشدي و يكيشونو تور نكردي.

نيازي به تور كردن نداره. همه اشون توي تور هستن.

خب پس بجن...

يه دفعه مثل انسان هاي برق گرفته ساكت شد. با تعجب گفتم:

شبنم چت شد يهو؟ برق گرفتت؟

به خدا كه راهش همينه ترسا!

راه چي؟

راه رفتنت اونور آب ...

فقط نگاش كردم. سر از حرفاش در نمي آوردم. بنفشه هم با تعجب نگاش كرد و گفت:

نكنه منظورت اينه كه...

آره چرا كه نه؟ به خدا راهش همينه.

كلافه داد زدم:

د يكيتون اون زبونو تو حلقش بچرخونه و بگه چي تو فكرتونه؟

بنفشه نفسش را با صدا بيرون داد و گفت:

هيچي به نظر من اصلا گفتن نداره چون تو زير بار نمي ري. هر چند كه راه خوبيه.

دستم را زير چانه بنفشه گذاشتم و گفتم:

بنفشه ... من براي رفتن اونور هر كاري مي كنم! هر كاري! پس بگين.

بنفشه شانه بالا انداخت و رو به شبنم گفت:

خودت بگو ... من جرئت ندارم.

اينبار نگاهم به سمت شبنم كه با نگاهي مشتاق به من خيره شده بود كشيده شد.

بعد از چند لحظه زل زدن به من بالاخره دهان گشود و گفت:

راهش تو شووره!

بر و بر نگاهش كردم. بنفشه پوزخندي زد و گفت:

مي گم فايده نداره ... نگاش كن عين بزبز قندي شد ... الان تا چند لحظه ديگه هم عين آتشفشان مي پكه تركه هاش مي خوره تو پوز من و تو

...

سري تكان دادم و گفتم:

/

نه جدي من متوجه نشدم ... راهش تو شوهره؟ يعني چي؟

بنفشه نفس پر صدايي كشيد و گفت:

/

/

ين. /اونوقت بابات

/

شوهر مي كن

و شبنم

خيره خيره نگاه

يعني اينكه زحمت مي كشين مي رين راحت مي ذاره بري ... چرا؟ چون ديگه اختيارت دست يه نفر ديگه است.

چند لحظه به قيافه هاي چشمك زن بنفشه كردم و سپس به طور ناگهاني منفجر شدم. البته نه از خشم بلكه از خنده. چنان زدم زير خنده كه بنفشه و شبنم پريدند بالا ... اينقدر خنديدم كه صندلي از زير پايم در رفت و ولو شدم كف زمين. با ديدن اين صحنه

شبنم و بنفشه هم خنده شان گرفت و زدند زير خنده. هر سه به قدري خنديديم كه بي حال شديم. كم كم خنده ام تبديل به لبخند شد و آرام گرفتم شبنم و بنفشه هم همينطور. بنفشه با ته مانده لبخندش گفت:

حقت بود! چرا بيخود عين ديوونه ها مي خندي؟ حالا خنده ما دليل داشت ولي علت خنديدن تو چي بود؟

حرفتون برام خيلي عجيب غريب بود ... يه لحظه تصور كردم كه دارم شوهر مي كنم! همين منو به خنده انداخت.

خنده داشت؟ آخه دختر كجاي شوهر كردن خنده داره؟ من از خدامه يكي بياد منو بگيره! اونوقت اين...

اخم كردم و گفتم:

بنفشه سوگند منو يادت رفته؟

بنفشه هم اخم كرد و گفت:

خاك تو سرت كنم اگه به خاطر يه سوگند ...

فقط به خاطر اون نيست. خودت هم مي دوني كه من از همون وقت كه به سن بلوغ رسيدم حس كردم كه نسبت به جنس مخالف هيچ كششي

ندارم ... اون سوگند هم به خاطر همين بود.

شبنم با منگي پرسيد:

چه سوگندي؟

بنفشه گفت:

يه بار اين گور تو گوري سوزن كرد نوك انگشتش و بعد هم گوشه دفتر خاطرات مشتركمونو انگشت زد زيرش هم نوشت سوگند به

وفاداري كه من تا آخر عمرم به تنهايي خودم وفادار خواهم ماند. هيچ وقت اجازه نخواهم داد هيچ مردي پا به حريم تنهايي ام گذاشته و آن را در هم بشكند!

شبنم خنديد و گفت:

جونم كتابي!

بنفشه هم خنديد و گفت:

همينو بگو ...خودمم اون روز اينقدر بهش خنديدم.

حالا از اين حرفا بگذريم ... به خدا ترسا راهش فقط همينه.

زدم پس كله اش و گفتم:

آخه اينم حرفه كه تو مي زني؟ من مي خوام از ايران برم چون مي خوام ديگه اسير بابام نباشم. اونوقت تو مي گي شوهر كنم؟ خيلي ببخشيدا

ولي من بابامو ترجيح مي دم حداقل ديگه مي دونم كه اسارتم دائمي نيست. سي سالو كه رد كنم ديگه آزاد مي شم. ولي اون مرتيكه رو چه

جوري مي تونم كله كنم؟

اشتباهت همينجاست ديگه! من كه نمي گم بيا برو دائمي زن يكي شو كه ...

جيغ زدم:

گاله تو ببند شبنم! من بيام برم صيغه بشم؟ مگه فاحشه ام؟

اوييييي حرف دهنتو بفهما! فاحشه ها صيغه نمي شن همين جوري راحت حال مي كنن! اولا ... دوما كي گفت صيغه؟!!! البته اونش ديگه به

خودت مربوطه كه دائمي باشه يا موقت. ولي تو زن يه نفر بشو كه ميخواد بره اونور آب يه پوليم بهش بده. اونم تو رو مي بره اونور و بعد از هم

جدا مي شين به همين راحتي! يا يه نفرو پيدا كن كه به شكل صوري با تو ازدواج كنه بعدش تا رفتين اونور ازش جدا شو. يه پوليم بهش بده. اونم بر مي گرده به همين راحتي!

چرت و پرت مي گيا! مي دوني اين كار يعني چي؟ اول از همه دارم به اعتماد بابام خيانت مي كنم. دوما دارم خودمو زير سوال مي برم. بعدشم

اين كار يه ريسكه از كجا معلوم كه طرف راضي بشه منو طلاق بده؟ اگه دبه در آورد چه خاكي تو سرم كنم؟

ديگه اونش به خودت بستگي داره. بايد يه جوري شرط و شروط بذاري كه نه سيخ بسوزه نه كباب

از جا بلند شدم و در حالي كه نفس عميقي مي كشيدم گفتم:

نه اين كار شدني نيست ... از فكرش بياين بيرون ... بايد بريم دنبال يه راه بهتر.

بنفشه سري تكان داد و گفت:

مي دونستم قبول نمي كني. ولي اينو هم بدون كه باباي تو تحت هيچ شرايطي ديگه اي راضي نمي شه.

همينطور كه داشتم از پله هاي زير زمين بالا مي رفتم گفتم:

مهم نيست! راضي نشه. بهتر از اين كاره.

شب بود. بنفشه و شبنم رفته بودن. تنها نشسته بودم جلوي لب تابو الكي چت مي كردم. كاري جز چت كردن و تلويزيون نگاه كردن نداشتم.

پسره عكسشو گذاشته بود گوشه صفحه. شبيه ميمون بود من نمي دونم با چه اعتماد به نفسي اين عكسو گذاشته! نوشت:

عزيزم asl مي دي plz؟

شما اول ...

سيامك 62 the

زير لب گفتم:

حقا كه سيايي!

نوشتم:

teh 28 رز

او عزيزم از من بزرگتري

نكني اين كارو خوشگل خانوم

نجات جون من؟

اسمايل خنده گذاشت و نوشت:

شيطون خانوم ... من اصلا با بزرگتر بودن تو مشكلي ندارم تو چطور؟

نه چه مشكلي؟ توام جاي پسرم ...

(خنده)

يعني دو سالت بوده منو زاييدي؟

آره اونموقع علم هنوز پيشرفت نكرده بود.

قربون اين علم كه توي شهر شما انگار داره برعكس پيشرفت مي كنه.

اينبار نوبت من بود كه اسمايل خنده بذارم نوشت:

دانشجويي؟

آهي كشيدم و گفتم:

نه ديگه از ما گذشته

تموم كردي؟

آره ...

چي خوندي؟

پزشكي... -wow

چيه هنگ كردي؟

پس من دارم با يه خانوم دكتر چت مي كنم!

چقدر اوسكول بود! آخه دكتر وقت چت كردن داره مرتيكه نفهم چلمنگ؟! نوشتم:

آره تخصص زنان و زايمان!

چه تخصص شيريني!

مرتيكه هيز! نوشتم:

واسه آقايون شيرين تره تا خانوما

شنيدم ديگه اين تخصصو به آقايون نمي دن.

اومدم بگم جدي؟! ديدم سه مي شه .الكي نوشتم:

آره

مي توني يه لطفي به من بكني؟

چه لطفي؟

مي ترسم بگم بگي چه پروئه! هنوز هيچي نشده چه انتظارا داره!

بگو مي شنوم ...

راستش من يه دوستي دارم كه تازگي با دوست دخترش به هم زده ... ولي دختره ول نش نيست. چون بالاخره بينشون يه اتفاقايي افتاده و حالا

دختره ديگه دختر نيست.

من چي فكر م يكردم چي شد! گفتم حالا پيشنهاد بي شرمانه مي ده بهم يه ذره سر كارش مي ذارم. ولي با اين حال رادارام روشن شد و با

كنجكاوي و نيش باز گفتم:

خب ...

حالا ميخواستم اگه تو ميتوني يه كاري براي اين دختره بكني بلكه ديگه دست از سر دوست من برداره ..

منظورت اينه كه هايمنشو ترميم كنم؟

حالا خوبه اسم علميشو مي دونستم كه يه ذره كلاس بذارم. اونم انگار يه چيزايي حاليش بود كه گفت:

آره ... آره مي توني؟

معلومه كه مي تونم ... با اين كه غير قانونيه ولي شمايي ديگه كاريش نمي شه كرد.

واي واقعا نمي دونم چه جوري ازت تشكر كنم! از خجالتت در ميايم.

اوه اوه دو نفره هم مي خوان از خجالتم در بيان!!!!

خواهش مي كنم نيازي به جبران نيست

خانومي! حالا مي شه آدرس مطبتو بدي؟ كي بيايم؟

مطب كه نمي شه بايد بياريش خونه ام. چون توي مطب دستم باز نيست

آهان آره راست مي گي. باشه ... باشه ... آدرس خونه تونو با تاريخي كه مي توني بگو.

داشتم از زرو خنده جيش ميكردم به خودم. پسره ابله احمق! يه آدرس الكي گفتم و گفتم پس فردا ساعت 5 صبح بيان كه نگهبان ساختمونم

خواب باشه. پسره بيچاره كلي تشكر كرد و خداحافظي كرد رفت. در لبتابو بستم و در حالي كه هنوزم مي خنديدم گفتم:

حقته! هم حق تو كه اينقدر خنگ و خلي كه به 4 تا كلمه حرف تو چت اعتماد مي كني. هم حق دوستته كه اون دخترو بدبخت كرده و حالا مي

خواد ولش كن. هم حق اون دختره اس كه اينقدر شل بوده و گذاشته اون پسره اين بلا رو سرش بياره. همتون كه زابراه شدين اونوقت مي

فهمين يه من ماست چقدر كره داره. با صدايي كه از پايين اومد از اتاق خارج شدم و ديدم بابا اومده. باهاش قهر بودم. حق نداشت روي من

دست بلند كنه. با اينحال رفتم پايين هنوز كارم بهش گير بود.

بابا كنار عزيز جون نشسته بود و مشغول گپ زدن بودن. با ديدن من گل لبخند روي لبهاي هر دو شكفت. زير لب سلامي زمزمه كرد و رو به عزيز جون گفتم:

گشنمه عزيز جون ... روده ام ديگه داره منو مي خوره! كي شام مي دي بهمون؟

قربون اون معده ات برم من مادر ... يه چيكه صبر كن تا بابات چاييشو بخوره بعد شامو مي كشم.

بابا گفت:

من خوردم عزيز ... شامو بكش كه اين عزيز دل بابا گشنه نمونه.

پاچه خوار! تازه رفته فكر كرده ديده چه كاري كرده حالا مي خواد دل منو به دست بياره. عزيز از جا برخاست و به آشپزخانه رفت. بابا دستشو

به سمتم دراز كرد و گفت:

نبينم عروسك بابا چشماش غمگين باشه.

جوابي ندادم. پامو روي اون پا انداختم و با ناخن بلند شست پام روي شيشه ميز ضرب گرفتم. بابا كه ديد جواب نمي دم گفت:

قهري بابا؟

....