توسکا

فصل شانزده

لپشو بوسیدم و گفتم:

حالا کی گفته من می خوام برم؟

قبل از اینکه مامان حرفی بزنه صدای زنگ حیاط بلند شد ... مامان سریع گفت:

وای خدا مرگم بده اومدن ...

خودمم استرش داشتم ولی گفتم:

خدا نکنه! این چه حرفیه مامان جونم؟

مامان سریع نگاهی به سر تاپای من انداخت و گفت:

قربون اون موهای خوشگلت برم ... یه چیزی بکش روی سرت ... خوبیت نداره ما که اینا رو نمی شناسیم ...

دیدم حق با مامانه ... یه شال سفید برداشتم سریع سرم کردم ... مامان لبخندی زد و رفت استقبال مهموناش ... منم آخرین نگاهو توی آینه به خودم انداختم و رفتم بیرون ... توی حال و مشغول خوش و بش با مامان و بابا بودن ... چه بابای خوش تیپی! آرشاویر کت شلوار سورمه ای پوشیده بود با پیراهن آبی کمرنگ و کروات سورمه ای ... کفشاشو دم در در آورده بود ... باباش هم کت شلوار کرمی پوشیده بود با پیرهن کرمی و کروات کرم قهوه ای ... باباش دقیقا کپی برابر اصل خودش بود ... با این تفاوت که موهاش جو گندمی شده و به جذابیتش افزوده بود... سنگینی نگاشو به راحتی حس می کردم ... اینقدر نگاش سنگین بود که نفسو تو سینه ام حبس می کرد ... باباش متوجه نگام شد برگشت و با لبخندی گشاد گفت:

به به سلام دختر گلم ...

سعی کردم لبخند بزنم:

سلام خیلی خوش اومدین ...

باباش با تعارف بابا نشست روی مبل و در همون حال گفت:

باورتون می شه بار اوله دارم یه بازیگرو از نزدیک می بینم ؟

با این حرفش همه مون خندیدیم ... سعی می کردم به آرشاویر نگاه نکنم... اونم نگاشو دوخته بود به گلای فرش ...

باباش خیلی خاکی برخورد کرد ... خوشم اومد ... با خودم فکر می کردم الان باید کلی اخم و تخمشو تحمل کنم ... ولی از همون لحظه مشغول تعریف از حیاط کوچیکمون و محله دنجمون شد ... آرشاویر هم هیچی نمی گفت ... مامان موشکافانه نگاش می کرد ... ولی از نگاش معلوم بود حسابی خوشش اومده ازش ... یه کم که گذشت باباش منو مخاطب قرار داد و گفت:

خب توسکا خانوم گل ... حالا نمی شه یه پارتی بازی بکنی و به ما بگی آخر این فیلمتون چی می شه؟ بدجوری ما رو گذاشته تو خماری ...

لبخندی زدم و گفتم:

مزه اش به خماریشه ...

بالاخره آرشاویر هم لبخندی زد و مهربانانه نگام کرد ... بابای آرشاویر هم نگام کرد و با اخمی با مزه گفت:

داشتیم؟ حالا یه پارتی بازی کوچولو هم نمی شد؟

دوباره همه خندیدیم و من سرتقانه ابرو بالا انداختم ... صدای خنده آرشاویر هم بلند شد ...

وقتی خنده هامون ته کشید صحبت ها رسمی شد ... آقای پارسیان درخواستشونو مطرح کرد ... دقیقا همون حرفایی که آرشاویر به من زده بود ... وقتی حرفاش تموم شد بابا یه کم فکر کرد و گفت:

در مورد اون قضیه وقتی باید صحبت کنیم که دخترم نظر مثبتشو اعلام کنه ...

آقای پارسیان به من خیره شد و گفت:

دخترم بهتره شما با پسرم چند کلمه ای حرف بزنی ... منم با پدرت یه کم حرف دارم ...

با تعجب نگاش کردم ... با بابای من چه حرف خصوصی داشت؟ آرشاویر ایستاده بود ... بابا هم با نگاهش به من اشاره کرد که بلند بشم ... چاره ای نبود ... بلند شدم و رفتم توی حیاط ... آخرای اسفند بود و هوا هنوز یه کم سرد بود ...

ولی به روی خودم نیاوردم و رفتم نشستم لب تخت ... آرشاویر هم نشست کنارم و گفت:

خوبی؟

ممنون ... بابات با بابام چی کار داشت؟ لبخندی زد و گفت:

شاید یه بهونه تراشید که من و تو راحت با هم حرف بزنیم ...

پیش خودم گفتم شاید! سرشو به صورتم نزدیک کرد و گفت:

چقدر این رنگ بهت می یاد ...

ممنون ...

به سلیقه خودم آفرین می گم ...

نفس عمیقی کشیدم و حرفی نزدم ... ولی حرفاش خیلی بهم لذت می داد ... خیلی ها ازم تعریف می کردن اما تعریفای آرشاویر انگار برام یه چیز دیگه بود ... خواست دستمو بگیره که دستمو کشیدم عقب ... نفس عمیقی کشید و گفت:

حق با باباست ... چه حیاط با صفایی دارین ...

ممنون ...

خندید و گفت:

جز ممنون چیز دیگه ای نمی تونی بگی؟

چی بگم آخه؟

چیزی نمی خوای بپرسی از من؟ یعنی اومدم خواستگاریت ....

مامانت ناراحت نمی شه که بدون حضور اون اومدی خواستگاری؟

دیشب با مامان و آرشین صحبت کردم ... خیلی هم خوشحال شدن ... ولی ازم قول گرفتن همه مراسمامون باشه واسه وقتی که اونا بر می گردن ...

چه خوش خیال!

توسکا ... خوشت می یاد دل منو بلرزونی؟ چرا دوست داری اذیتم کنی؟

واقعا چرا دوست داشتم اذیتش کنم؟ بی اختیار خنده ام گرفت... اونم لبخندی زد و گفت:

به این نتیجه رسیدم که بر خلاف ظاهر آرومت خیلی شیطونی ...

باریکلا ... بالاخره یه چیزایی در مورد من فهمیدی ...

بقیه اشو هم می فهمم ...

و کم کم نظرت در موردم عوض می شه ...

برعکس ... بیشتر ازت خوشم می یاد ... مثلا همین شیطنتت ... اصلا دوست نداشتم همسر آینده ام آروم باشه ... یا مغرور بودنت ... باور کن غرورت بیشتر منو شیفته ات کرده ...

پوست لبمو جویدم ... گفت:

می خوای بازم ادامه بدم؟ همین که پدرت خیلی برات اهمیت داره ... این که از موقعیتت سو استفاده نمی کنی آروم می یای آروم می ری ... اینکه می دونم چه پیشنهادایی بهت می شه ولی زیر بارش نمی ری ... همه و همه باعث شده توی تصمیمم مصمم تر بشم ...

حرفاش داشت توی دلم می نشست و آرومم می کرد که یه دفعه صدای زنگ بلند شد ... یعنی کی بود؟!!!! از جا پریدم ... آرشاویر هم پا شد و گفت:

مهمون دارین؟ با نگرانی گفتم:

نمی دونم ... من که از اوضاع این خونه دیگه خبر ندارم ...

رفتم سمت در ... در با تیکی باز شد ... احتمالا مامان از داخل در رو باز کرده بود ... در که کامل باز شد چشمم افتاد به عمو و زن عمو و سام .... وای خدای من!!!! همینو کم داشتم فقط !

همونجا خشکم زده بود ... برگشتم دیدم آرشاویر هم سر جاش ایستاده و زل زده به سام ... زن عمو با پوزخند گفت:

سلام توسکا جون ... انگار مزاحم شدیم ...

و با همون پوزخند سری تکون داد ... سام خیره خیره داشت آرشاویر رو نگاه می کرد ... عمو هم نگاهش بین من و آرشاویر در نوسان بود ... در خونه باز شد و بابا و مامان اومدن بیرون ... از نگاه آشفته مامان می فهمیدم که چه حالی داره ... بابا هم نگران بود ... مامان گفت:

سلام جلال خان .. سلام مهین جون ... بفرمایید تو ... سام پسرم ...

بابا که دید اونا هر سه خشک شدن من و آرشاویر هم حسابی معذبیم رفت سمت عمو تند تند یه چیزایی بهش گفت که نگاه عمو رنگ دیگه ای گرفت و گفت:

پس ما بد موقع مزاحم شدیم داداش ... فکر کردیم تنهایین گفتیم یه سر بیایم ...

زن عمو هم که حرفای بابا رو شنیده بود گفت:

از همون اول پیدا بود توسکا دنبال از ما بهترونه ...

سام غرید:

مامان!!!

زن عمو با غیض گفت:

خب مگه بیراه می گم؟

بابا برای اینکه قائله رو ختم کنه گفت:

بفرمایید بریم تو ... اینجا درست نیست حرف بزنیم ...

سام با صدایی گرفته گفت:

نه عمو ... بهتره ما ... یه روز دیگه خدمت برسیم ...

راه افتاد که بره بیرون ... زن عمو داشت با نگاش آرشاویرو می خورد ... می دونم که چشماش داشت در می یومد ...

دلم خنک شد ... بهتر که الان اومدن ...عمو هم پچ پچی در گوش بابا کرد که بابا سری تکون داد و گفت:

باشه داداش ... قدمتون رو جفت چشمم ...

عمو رو به آرشاویر گفت:

ببخشید آقا ... با اجازه ...

آرشاویر در حالی که هنوز داشت مرموزانه به سام که سرش رو زیر انداخته و منتظر پدر مادرش بود نگاه می کرد گفت:

خواهش می کنم ...

زن عمو با غیض رو به مامان گفت:

از تو انتظار نداشتم ریحانه ...

مامان چشماش گرد شد ولی قبل از اینکه بتونه چیزی بگه زن عمو و عمو از خونه رفته بودن بیرون ... سام هم راه افتاد بره بیرون که وسط راه انگار پشیمون شد ... برگشت سمت من و جلوم ایستاد ... زل زد توی چشمام و با چشمای غمگینش آتیش به دلم کشید ... بعد از چند لحظه سکوت گفت:

از همین می ترسیدم ...

نوبت من بود که چشمام مثل چشمای مامان گرد بشه ... سام آب دهنشو با بغضی که توی گلوش بود انگار قورت داد و اینبار رو به آرشاویر گفت:

از دیدنتون خوشحال شدم آقای ...

حرفشو ادامه نداد با سرعت سرشو تکون داد و از خونه پرید بیرون ... این چش شد یهو؟ وقتی در بسته شد مامان سریع رو به آرشاویر گفت:

ببخش پسرم ... بفرمایید ... راحت باشین ... الان براتون میوه می یارم ...

بعدم با سرعت رفت توی خونه ... بابا هم آه کشید ... موشکافانه آرشاویر رو برانداز کرد و گفت:

راحت باش پسرم ...

و به دنبال مامان رفت تو ... هنوز سر جام ایستاده بودم و به در بسته خیره شده بودم ... نمی دونم چقدر گذشت که آرشاویر ... صدام زد:

توسکا ...

نگاه از در گرفتم و چرخیدم ... درست پشت سرم ایستاده بود ... با ابروهای در هم گره شده ... اخمش خیلی ترسناک بود گفت:

اینا کی بودن ؟

اینقدر صداش جدی و پر تحکم بود که مجبور به توضیح شدم:

عموم و زن عموم ...

اون پسره رو می گم ...

چقدر دوست داشتم بگم به تو ربطی نداره ... ولی نمی شد ... گفتم:

پسر عموم ...

دوستت داره؟!

جلل خالق! چرا این اینجوری شد یهو؟ چشونه اینا؟ با خنده ای زورکی گفتم:

شاید ... من خبر ندارم ...

یعنی می خوای بگی تا حالا چیزی بهت نگفته؟

نشستم لب تخت ... دیگه انرژی برای ایستادن نداشتم ... گفتم:

نخیر ...

ولی من می دونم دوستت داره ...

ایستاده بود بالای سرم و نگاش هنوزم ترسناک بود ... گفتم:

حالا چت شد یهو؟ دوست داره که داشته باشه ... به خودش مربوطه ...

به منم مربوطه ...

از صدای بلندش جا خوردم و گفتم:

یعنی چی؟! شما هنوز کاره ای نیستی تو زندگی من ...

می شم توسکا ... فهمیدی؟

باید ناراحت می شدم ولی نمی دونم چرا نشدم ... تازه خوشمم اومد ... سعی کردم لبخندمو پنهان کنم و گفتم:

زیادی امیدواری ...

نه ... تو نمی تونی به من جواب منفی بدی ... نمی ذارم ... دست از سرت بر نمی دارم ...

تو چرا اینقدر به من گیر دادی؟

نشست کنارم ... خواست پیپشو روشن کنه که گفتم:

بابام از دود خوشش نمی یاد ... کاری نکن که بندازتت بیرون ...

پیپو برگردوند سر جاش و گفت:

احترام پدر زن واجبه ...

از گفتم:

فکر کنم دیگه حرفی برای گفتن نداشته باشیم ... منم سردم شده ... می خوام برم داخل ...

خواستم برم که سنگینی چیزی روی شونه ام حواسمو جمع کرد ... کتشو انداخته بود سر شونه ام ... چه گرمای آرام بخشی داشت ... گفت:

تو نمی تونی منو باور کنی ... ولی یه روزی می فهمی که هیچ کس تو این دنیا نمی تونه قد من ...

سریع پریدم وسط حرفش و گفتم:

از حرفای اینجوری خوشم نمی یاد ...

نزدیک تر شد و گفت:

باید خوشت بیاد ... من نمی تونم احساسمو مخفی کنم ...

خواستم حرفو عوض کنم ... چشم تو چشمش گفتم:

بابای خوش تیپی داری!

اخم دوباره بین ابروهاشو خط انداخت و گفت:

خوش تیپه که باشه ... مبارک مامانم باشه ...

با اخم گفتم:

وا! مگه من می گم مبارک من باشه ...

سریع لبخند جای اخمشو گرفت و گفت:

شوخی کردم عزیزم ... ممنون نظر لطفته ....

یه کم مشکوک می زد ... آهی کشیدم و گفتم:

بهتره بریم داخل ...

به کت روی شونه ام اشاره کردم و گفتم:

شما هم سردت می شه ...

لبخند زد ... گفت:

کنار تو سرما معنی نداره ...

سکوت کردم ... زر می زدم می گفتم از این حرفا خوشم نمی یاد ... اگه خوشم نمی یومد برای چی اینجور دلم قیلی ویلی می رفت؟ دوباه صداش بلند شد:

توسکا جوابت چیه؟ نگاش کردم ...

چرا تو اینقدر عجله داری؟

شاید چون هفت ماهه دنیا اومدم ...

جدی؟!

آره ... از همون بچگی اینجوری بودم ...

در هر صورت من نمی تونم فعلا چیزی بگم ...

حداقل بگو چقدر باید صبر کنم ...

آرشاویر!!!!

جانم؟!

دلم لرزید .... با لبخند گفت:

خجالت می کشی خوشگل تر می شی ...

سریع گفتم:

بریم تو ...

بریم خانومم ...

هر دو شانه به شانه هم وارد خونه شدیم ...

مامان با بشقابی مملو از میوه های پوست گرفته پشت در بود ... قبل از اینکه متوجه ما بشه کت آرشاویر رو گذاشتم روی دستش و درو باز کردم ... مامان ما رو دید و با لبخند گفت:

ا اومدین؟ داشتم براتون میوه می آوردم ...

ممنون مامان ... حرفامون تموم شد ...

مامان با کنجکاوی به من نگاه کرد ... لبخندی بهش زدم و رفتیم تو ... بابا و آقای پارسیان گرم صحبت بودن و چهره هر دو با اخمی تیره شده بود ... وقتی متوجه ما شدن هر دو لبخند زدن و آقای پارسیان گفت:

به به بالاخره تشریف آوردین ...

آرشاویر گفت:

با اجازه تون ...

بابا جایی کنار خودش برای آرشاویر باز کرد و گفت:

بشین پسرم ...